Een onderzoek dat bevestigt wat iedereen aanvoelt, maar toch een schokje veroorzaakt, dat hebben kranten graag: Hoe meer je wint met de lotto, hoe rechtser je ervan wordt.
Alleen lijkt de conclusie me te algemeen: "geld maakt rechts". Dat kan best zo zijn, maar uit dit onderzoek dat enkel over lottowinnaars gaat, kan je enkel opmaken: "geld dat je in de schoot geworpen krijgt, maakt rechts".
Dat is een belangrijke nuance. Wat dit onderzoek aantoont, is dat wie niet gewerkt heeft voor zijn geld, maar het toch krijgt, rechts wordt. Als jij geld ontvangt, terwijl anderen die het evengoed hadden verdiend, niets krijgen, word je dus meestal niet solidair, maar rechts.
Dat lijkt alleszins te stroken met de politieke gezindheid die je meestal ziet bij beursspeculanten, zelfstandigen met veel zwart geld, vastgoedmakelaars, havenbaronnen en andere beroepen die buitensporig veel geld verdienen zonder er veel voor te doen. Maar het zou ook de houding verklaren die je vaak ziet bij 'gewone' mensen die een lease-auto krijgen van het werk, niet omdat ze hem nodig hebben maar omdat het een manier is om belastingen te omzeilen; die als enige in de buurt een bouwvergunning krijgen omdat ze de juiste schepen kennen in het gemeentebestuur; of die een bevordering krijgen omdat ze goed staan met de baas, terwijl andere werknemers er op basis van hun verdiensten meer recht op zouden hebben. Als je hen daarover vragen stelt, veranderen zij vaak in de grootste verdedigers van die onrechtvaardigheden en stellen ze zich het minst solidair op met de minder fortuinlijken.
Het is dus wellicht uit een behoefte tot zelfrechtvaardiging over "onverdiend" geld dat mensen rechts worden. Een dreigend slecht geweten of dreigende blootstelling aan maatschappelijke afkeuring over toevallig verkregen fortuin, waarbij de ongelijkheid binnen de groep/gemeenschap "onterecht" vergroot wordt, wordt afgewenteld door dit voor zichzelf te gaan rechtvaardigen. De reflex om de buit voor jezelf te houden en niet te delen, wordt in een politieke houding gegoten.
Speculatief kun je dit omkeren: rechtse mensen zijn vaak mensen met een slecht geweten. Honoré de Balzac schreef bijna 200 jaar geleden: "Achter elk groot fortuin schuilt een grote misdaad". Dat is een boutade, maar de band tussen rijkdom en rechts zijn lijkt alleszins te lopen via het begrip schuld.
dinsdag 11 februari 2014
vrijdag 28 december 2012
Kevin Absillis en de linkse kerk
Het vierdelig essay van Kevin Absillis in De Morgen dat progressieve anti-nationalisten aan de kaak stelde, hoe warrig ook, heeft alleszins de verdienste dat het voor een aantal boeiende reacties zorgde. En, om eerlijk te zijn, het was zelf ook niet geheel zonder mérites. Sommige quotes die Absillis verzamelde van progressieven die, in hun haast om het vlaams-nationalisme te veroordelen, elk gevoel van collectieve identiteit afzweren en belachelijk maken, deden pijn aan de ogen. Tot hier levert hij terechte kritiek: de verheerlijking van absoluut postmodern individualisme en fragmentatie is allesbehalve progressief. De ‘vrije keuze’ van het ontvoogde individu voor wie geen gemeenschappelijke verhalen meer gelden, is de schijnkeuze van de consument in de supermarkt - de keuze tussen vijftien varianten van dezelfde rommel die hem of haar door de commercie worden aangepraat.
Wanneer Absillis dit echter aangrijpt om te argumenteren dat progressieven ook (vlaams-)nationale gevoelens moeten cultiveren, gaat hij jammerlijk uit de bocht. Ja, er is dringend nood aan collectieve identiteitsvorming. Maar -sorry Kevin en Siegfried- taal of bloedbanden (het jus sanguinis van de nationalisten) zijn nog steeds even belachelijke en gevaarlijke fundamenten voor identiteitsvorming als in de jaren dertig (om er dan weer een andere beladen uitspraak van de voorbije week bij te halen).
Het goede nieuws is dat er voor progressieven kansen te over zijn om een eigen collectieve identiteit naar voor te brengen. Bijvoorbeeld de identiteit als moderne vrijzinnige, aansluitend bij het huidige debat over een positieve, collectieve invulling van wat het betekent om humanist te zijn. Of de identiteit als Europese sociaal-democraat, met een gezamenlijke politieke agenda om de EU op te bouwen tot meest sociale en vredelievende machtsblok ter wereld. Of de identiteit als cultuurliefhebber, met als opdracht het opnieuw definiëren en populariseren van een nieuwe, emancipatorische cultuurcanon.
Dit zijn publieke identiteiten waar de progressief voor zou moeten strijden. Zoals Prof. Tom Verschaffel in zijn reactie beklemtoonde, is het absurd te stellen dat een progressief tegen ‘identiteit’ zou zijn. Echter, een progressief weet dat een identiteit niet eeuwigdurend is of zomaar gegeven, maar dat elke identiteit een doelbewuste constructie is. Ook de Vlaamse? Parbleu, ook die! Onder Bracke is de VRT-nieuwsredactie beginnen te spreken over “wij Vlamingen”, “de Vlaamse eisen”, en zelfs de “Vlaamse kust”. Woestijnvis heeft Bart De Wever gecast als de “vertolker van de sympathieke no-nonsense Vlaming”. Waarom niet dezelfde middelen inzetten om een moderne, gemeenschappelijke identiteit als humanisten, Europese sociaal-democraten, of cultuurliefhebbers breed ingang te doen vinden?
Wanneer Absillis dit echter aangrijpt om te argumenteren dat progressieven ook (vlaams-)nationale gevoelens moeten cultiveren, gaat hij jammerlijk uit de bocht. Ja, er is dringend nood aan collectieve identiteitsvorming. Maar -sorry Kevin en Siegfried- taal of bloedbanden (het jus sanguinis van de nationalisten) zijn nog steeds even belachelijke en gevaarlijke fundamenten voor identiteitsvorming als in de jaren dertig (om er dan weer een andere beladen uitspraak van de voorbije week bij te halen).
Het goede nieuws is dat er voor progressieven kansen te over zijn om een eigen collectieve identiteit naar voor te brengen. Bijvoorbeeld de identiteit als moderne vrijzinnige, aansluitend bij het huidige debat over een positieve, collectieve invulling van wat het betekent om humanist te zijn. Of de identiteit als Europese sociaal-democraat, met een gezamenlijke politieke agenda om de EU op te bouwen tot meest sociale en vredelievende machtsblok ter wereld. Of de identiteit als cultuurliefhebber, met als opdracht het opnieuw definiëren en populariseren van een nieuwe, emancipatorische cultuurcanon.
Dit zijn publieke identiteiten waar de progressief voor zou moeten strijden. Zoals Prof. Tom Verschaffel in zijn reactie beklemtoonde, is het absurd te stellen dat een progressief tegen ‘identiteit’ zou zijn. Echter, een progressief weet dat een identiteit niet eeuwigdurend is of zomaar gegeven, maar dat elke identiteit een doelbewuste constructie is. Ook de Vlaamse? Parbleu, ook die! Onder Bracke is de VRT-nieuwsredactie beginnen te spreken over “wij Vlamingen”, “de Vlaamse eisen”, en zelfs de “Vlaamse kust”. Woestijnvis heeft Bart De Wever gecast als de “vertolker van de sympathieke no-nonsense Vlaming”. Waarom niet dezelfde middelen inzetten om een moderne, gemeenschappelijke identiteit als humanisten, Europese sociaal-democraten, of cultuurliefhebbers breed ingang te doen vinden?
vrijdag 16 november 2012
De begroting en de generaal
De discussie over de Belgische begroting werd aanvankelijk afgedaan als een technische ruzie tussen zenuwachtige ministers. Dankzij de berichtgeving over de berekeningen van het Planbureau (DM, 14/11 en 15/11) weten we inmiddels beter. Het Planbureau heeft het VOKA en de liberalen danig in hun hemd gezet door zeer duidelijk te becijferen dat de door hen gevraagde indexsprong de meeste mensen 3 tot 4 keer meer kost dan de verketterde BTW-verhoging. Nu dit 'technische detail' opgeklaard is, en de liberalen nog steeds niet buigen, wordt duidelijk dat hier eigenlijk een veel fundamentelere vraag voorligt. De ruzie toont de onbeschaamde manier waarop de werkgevers en kapitaalbezitters de crisis willen afwentelen op de werknemers.
Dit is de fundamentele vraag: waar gaat de overheid het geld dat door de financiële wereld vergokt werd, terughalen? Er zijn 2 keuzes: ofwel bij de financiële sector en de witteboordcriminelen, ofwel bij de werknemers. Uiteraard zal de overheid met het mes op de keel altijd de gemakkelijkste weg kiezen. Dus komt het erop aan om het hen zo moeilijk mogelijk te maken om de werknemers extra te belasten. Anders zal men de financiële sector en de grote fraudeurs nooit aanpakken. In die optiek vind ik het kortzichtig dat het Waalse spoorwegpersoneel gedemoniseerd werd omdat het deze week durfde mee te staken met de Zuid-Europeanen. Men moet nu juist onbuigbaar en koppig durven zijn, op het 'asociale' af, net zoals de financiële sector.
En dat men niet afkomt met de smoes dat er nu eenmaal niets aan belastingontduiking en flitskapitaal te doen is. De FBI kan bij een seksschandaal zomaar de niet-verstuurde privéberichtjes van CIA-generaal Petraeus, één van de machtigste mannen ter wereld, lezen. Wat zou men dan bij het grootste schandaal van de 21ste eeuw niet kunnen zien wat de financiële wereld aan het bekokstoven is.
Dit is de fundamentele vraag: waar gaat de overheid het geld dat door de financiële wereld vergokt werd, terughalen? Er zijn 2 keuzes: ofwel bij de financiële sector en de witteboordcriminelen, ofwel bij de werknemers. Uiteraard zal de overheid met het mes op de keel altijd de gemakkelijkste weg kiezen. Dus komt het erop aan om het hen zo moeilijk mogelijk te maken om de werknemers extra te belasten. Anders zal men de financiële sector en de grote fraudeurs nooit aanpakken. In die optiek vind ik het kortzichtig dat het Waalse spoorwegpersoneel gedemoniseerd werd omdat het deze week durfde mee te staken met de Zuid-Europeanen. Men moet nu juist onbuigbaar en koppig durven zijn, op het 'asociale' af, net zoals de financiële sector.
En dat men niet afkomt met de smoes dat er nu eenmaal niets aan belastingontduiking en flitskapitaal te doen is. De FBI kan bij een seksschandaal zomaar de niet-verstuurde privéberichtjes van CIA-generaal Petraeus, één van de machtigste mannen ter wereld, lezen. Wat zou men dan bij het grootste schandaal van de 21ste eeuw niet kunnen zien wat de financiële wereld aan het bekokstoven is.
woensdag 26 september 2012
Vooruit naar het verleden
Volgens een stel VOKA-ondernemers leven we onder een 'marxistisch Waals bewind' wegens de heersende 'latente wetgeving' die ondernemers enkel als bandieten ziet (proef deze uitdrukking! 'latente wetgeving'! lees: iemand heeft de euvele moed gehad om, na het failliet van het casinokapitalisme en de ineenstorting van de corrupte financiële sector in ons land, de oude taboes op vermogensbelasting en aanpakken van fraude te durven in vraag stellen).
Volgens de N-VA voorzitter is een zeldzaam kritische journalist van een half-N-VA partijblad een nobody en bovendien een exponent van de ‘linkse kerk’.
Het nieuwe Vlaanderen lijkt elke dag meer op het België van 30 jaar geleden.
Volgens de N-VA voorzitter is een zeldzaam kritische journalist van een half-N-VA partijblad een nobody en bovendien een exponent van de ‘linkse kerk’.
Het nieuwe Vlaanderen lijkt elke dag meer op het België van 30 jaar geleden.
dinsdag 14 februari 2012
Fraudeurs tegen Crombez
Nieuw bericht vandaag in het media-offensief tegen de anti-fraudemaatregelen: "1 op 3 bedrijven wil vertrekken uit België. Vooral de aangekondigde maatregelen tegen fiscale fraude zijn volgens de ondervraagden overdreven".
Dus als ze niet mogen frauderen, zijn de bedrijven weg? Wat een verachtelijke, asociale boodschap in tijd van crisis, denk je dan. Good riddance, weg met die bedrijfsleiders!
Of wacht eens even... Om tot deze opzienbarende conclusies te komen heeft Deloitte enkel zijn collega's fiscalisten ondervraagd, dus degenen die van fraude organiseren hun beroep maken. Wat een verrassing dat die niet blij zijn (!)
"2/3 van de bedrijven zal zijn investeringsbeleid in België aanpassen aan de nieuwe maatregelen", schreeuwt het bericht ook nog. Subtekst: wie als bedrijf niet als de bliksem een afspraak maakt met Deloitte om zijn investeringen te 'optimaliseren', is oliedom. Of: hoe je op de voorpagina van onze grootste 'kwaliteitskrant' reclame voor frauderen kan maken terwijl iedereen spreekt over de fraude bestrijden.
Ernstig: ik hoop dat al die stemmingmakerij vanwege de fraudeurs John Crombez niet van het pad afbrengt om het profitariaat van België aan te pakken. Want wat er gebeurt met een maatschappij waarin belastingontduiking endemisch is, bewijst Griekenland elke dag.
Dus als ze niet mogen frauderen, zijn de bedrijven weg? Wat een verachtelijke, asociale boodschap in tijd van crisis, denk je dan. Good riddance, weg met die bedrijfsleiders!
Of wacht eens even... Om tot deze opzienbarende conclusies te komen heeft Deloitte enkel zijn collega's fiscalisten ondervraagd, dus degenen die van fraude organiseren hun beroep maken. Wat een verrassing dat die niet blij zijn (!)
"2/3 van de bedrijven zal zijn investeringsbeleid in België aanpassen aan de nieuwe maatregelen", schreeuwt het bericht ook nog. Subtekst: wie als bedrijf niet als de bliksem een afspraak maakt met Deloitte om zijn investeringen te 'optimaliseren', is oliedom. Of: hoe je op de voorpagina van onze grootste 'kwaliteitskrant' reclame voor frauderen kan maken terwijl iedereen spreekt over de fraude bestrijden.
Ernstig: ik hoop dat al die stemmingmakerij vanwege de fraudeurs John Crombez niet van het pad afbrengt om het profitariaat van België aan te pakken. Want wat er gebeurt met een maatschappij waarin belastingontduiking endemisch is, bewijst Griekenland elke dag.
donderdag 15 december 2011
De vergeten impact van speculanten
Tussen 2006 en 2010 steeg het volume van transacties in voedsel met 2300%. Slechts 2% daarvan had betrekking op een echte levering van goederen. 98% was dus speculatief. Gevolg: alleen al het laatste jaar verdubbelden de wereldprijzen van maïs en rijst. Ander gevolg: miljoenen mensen zullen volgend jaar sterven door hongersnood.
Jean Ziegler, Destruction Massive: Géopolitique de la Faim. Seuil, 2011.
Jean Ziegler, Destruction Massive: Géopolitique de la Faim. Seuil, 2011.
zaterdag 4 juni 2011
Waarom moest Barbara het (aardappel)veld ruimen?
In Wetteren is er een aardappelveld vernield. Wie de details heeft gelezen over de specifieke gentech-proef die daar gehouden werd, zal wellicht het algemene gevoel delen dat de actie van de aardappelverwoesters erover was. Maar het ontslag van KUL-onderzoekster Barbara Van Dyck, die aan de actie deelnam en er zich achteraf van weigerde te distantiëren, lijkt me ook buiten proportie. Waarom moet zij hangen?
Omdat ze buiten de wet trad? Een open maatschappij aanvaardt dat er actie en zelfs burgerlijke ongehoorzaamheid is, zolang het maatschappelijk vraagstuk belangrijk genoeg is. En het vraagstuk rond genmanipulatie is nu eenmaal enorm. Wie dat ontkent, heeft iets te verbergen.
Of was het omdat ze de vrijheid van onderzoek aanviel? Laten we wel wezen, het onderzoek in Wetteren is deels gefinancierd door BASF en er kan verwacht worden dat BASF de resultaten zou patenteren. Het patenteren van genen heeft niets met vrijheid van onderzoek te maken, maar alles met het beletten van toekomstig vrij onderzoek. Hierover zwegen de verontwaardigde rectoren van KUL en UGent natuurlijk in alle talen. Ja, er is zeker vrij biotech-onderzoek nodig, maar dat mag niet de belangen van de private geldschieters centraal stellen, maar wel die van de volksgezondheid, de biolandbouw en van de derde wereld. Ik beweer niet dat die belangen altijd per se tegengesteld zijn, maar het is wel zeer belangrijk dat de afweging gemaakt wordt.
Of omdat ze zelf wetenschapster is en dus het nest bevuilt? Dat is enkel een promotiepraatje. De TV-beelden van de aardappelactie toonden een groep onschuldige, hardwerkende wetenschappers die het onderspit moesten delven tegen een stel losgeslagen, irrationele eco-hippies. Wat een prachtige vrijbrief voor de uniefs om vanaf nu, onder algehele maatschappelijke goedkeuring, en zonder hinderlijke pottenkijkers, verder aan gemodificeerde genen te werken. Dat er zoveel wetenschappers onder de activisten waren, verstoorde dat plaatje en moet dus zo snel mogelijk onder tafel geveegd worden. Zou dat niet de ware reden zijn van het ontslag van deze jongedame?
Omdat ze buiten de wet trad? Een open maatschappij aanvaardt dat er actie en zelfs burgerlijke ongehoorzaamheid is, zolang het maatschappelijk vraagstuk belangrijk genoeg is. En het vraagstuk rond genmanipulatie is nu eenmaal enorm. Wie dat ontkent, heeft iets te verbergen.
Of was het omdat ze de vrijheid van onderzoek aanviel? Laten we wel wezen, het onderzoek in Wetteren is deels gefinancierd door BASF en er kan verwacht worden dat BASF de resultaten zou patenteren. Het patenteren van genen heeft niets met vrijheid van onderzoek te maken, maar alles met het beletten van toekomstig vrij onderzoek. Hierover zwegen de verontwaardigde rectoren van KUL en UGent natuurlijk in alle talen. Ja, er is zeker vrij biotech-onderzoek nodig, maar dat mag niet de belangen van de private geldschieters centraal stellen, maar wel die van de volksgezondheid, de biolandbouw en van de derde wereld. Ik beweer niet dat die belangen altijd per se tegengesteld zijn, maar het is wel zeer belangrijk dat de afweging gemaakt wordt.
Of omdat ze zelf wetenschapster is en dus het nest bevuilt? Dat is enkel een promotiepraatje. De TV-beelden van de aardappelactie toonden een groep onschuldige, hardwerkende wetenschappers die het onderspit moesten delven tegen een stel losgeslagen, irrationele eco-hippies. Wat een prachtige vrijbrief voor de uniefs om vanaf nu, onder algehele maatschappelijke goedkeuring, en zonder hinderlijke pottenkijkers, verder aan gemodificeerde genen te werken. Dat er zoveel wetenschappers onder de activisten waren, verstoorde dat plaatje en moet dus zo snel mogelijk onder tafel geveegd worden. Zou dat niet de ware reden zijn van het ontslag van deze jongedame?
maandag 21 februari 2011
De wittebroodsweken van de bruine rattenvanger
Nu er een eerste (zij het nog steeds zeer onwaarschijnlijk) perspectief is op een regering zonder NVA beginnen de media zeer langzaam de antidemocratische, crypto-fascistische stroming binnen de NVA te belichten.
Hierbij worden dan de opmerkingen van de NVA over het muilkorven van cultuurhuis de KVS (omdat ze een avond tegen nationalisme hebben gepresenteerd), en de verkiezing van een NSV-ster als hoofd jong NVA aangehaald.
De Wever zelf blijft echter vooralsnog buiten schot. OK, er waren de aangebrande foto met Le Pen, de vakanties in Tirolerbroek in Beieren, de giftige opmerkingen toen Patrick Janssens excuses aanbood aan de joodse gemeenschap voor de houding van Antwerpen in WOII etc. Maar dat worden voorlopig nog als accidents de parcours afgedaan. Ook de schandalige, vergoelijkende opmerkingen die De Wever indertijd maakte over Hans Vanthemsche (zie mijn post van oktober 2007) bleven onopgemerkt.
Wat De Wever enkele dagen geleden kwam spuien in Terzake, paste rechtstreeks in hetzelfde cryptofascistische plaatje. Niet toevallig kwam het interview op het moment dat een peiling toonde dat de NVA bij verkiezingen op winst zou komen.
Na de gebruikelijke mantra van de verschillende democratieën in dit land, gaf De Wever zijn analyse van de oorzaak van de blokkage. Zonder verpinken zei hij het volgende:
Wat is de oorzaak van het probleem? Dat is dat een linkse minderheid in Vlaanderen samenspant met de linksen in Wallonië. En dan krijg je natuurlijk een blokkage en dingen als een wereldrecord regeringsvormen.
Los van de enormiteit, dat het dus in plaats van de onverzoenlijke nationalisten, integendeel de constructieven zijn die de boel tegenhouden, is dit een directe reflectie van de oude these van de linksen als Vlaamse volksverraders, waarvan je hoopte dat ze tussen de plooien van de geschiedenis verdwenen was. Maar nee, omdat De Wever ziet dat hij bij een verkiezing aan Vlaamse kant vooral de argumentatie van Vande Lanotte moet vrezen, presenteert hij zonder verpinken linkse Vlamingen als een volksvreemde vijfde colonne van de Walen.
Zo straf had hij ze tijdens deze onderhandelingen nog niet vaak geserveerd. Maar voorlopig mag hij dergelijke zaken dus nog steeds zonder tegenspraak verkondigen. De wittebroodsweken van de bruine rattenvanger zijn nog niet voorbij.
Hierbij worden dan de opmerkingen van de NVA over het muilkorven van cultuurhuis de KVS (omdat ze een avond tegen nationalisme hebben gepresenteerd), en de verkiezing van een NSV-ster als hoofd jong NVA aangehaald.
De Wever zelf blijft echter vooralsnog buiten schot. OK, er waren de aangebrande foto met Le Pen, de vakanties in Tirolerbroek in Beieren, de giftige opmerkingen toen Patrick Janssens excuses aanbood aan de joodse gemeenschap voor de houding van Antwerpen in WOII etc. Maar dat worden voorlopig nog als accidents de parcours afgedaan. Ook de schandalige, vergoelijkende opmerkingen die De Wever indertijd maakte over Hans Vanthemsche (zie mijn post van oktober 2007) bleven onopgemerkt.
Wat De Wever enkele dagen geleden kwam spuien in Terzake, paste rechtstreeks in hetzelfde cryptofascistische plaatje. Niet toevallig kwam het interview op het moment dat een peiling toonde dat de NVA bij verkiezingen op winst zou komen.
Na de gebruikelijke mantra van de verschillende democratieën in dit land, gaf De Wever zijn analyse van de oorzaak van de blokkage. Zonder verpinken zei hij het volgende:
Wat is de oorzaak van het probleem? Dat is dat een linkse minderheid in Vlaanderen samenspant met de linksen in Wallonië. En dan krijg je natuurlijk een blokkage en dingen als een wereldrecord regeringsvormen.
Los van de enormiteit, dat het dus in plaats van de onverzoenlijke nationalisten, integendeel de constructieven zijn die de boel tegenhouden, is dit een directe reflectie van de oude these van de linksen als Vlaamse volksverraders, waarvan je hoopte dat ze tussen de plooien van de geschiedenis verdwenen was. Maar nee, omdat De Wever ziet dat hij bij een verkiezing aan Vlaamse kant vooral de argumentatie van Vande Lanotte moet vrezen, presenteert hij zonder verpinken linkse Vlamingen als een volksvreemde vijfde colonne van de Walen.
Zo straf had hij ze tijdens deze onderhandelingen nog niet vaak geserveerd. Maar voorlopig mag hij dergelijke zaken dus nog steeds zonder tegenspraak verkondigen. De wittebroodsweken van de bruine rattenvanger zijn nog niet voorbij.
zondag 7 november 2010
Pauli vs. De Leeuw
In een scherp analysestuk in De Morgen noemde Walter Pauli onlangs Rudy De Leeuw van het ABVV een objectieve bondgenoot van Bart De Wever (DM 26/10). Hij bestempelde de oproep van De Leeuw aan sp.a en Groen! om een front te vormen tegen de plannen van de NVA als een naïeve en contraproductieve poging om een nieuw cordon sanitaire in te stellen. Hoewel je inderdaad vragen kan stellen bij de timing van De Leeuw, lijkt Pauli’s analyse me enkele bruggen te ver.
Ten eerste, Pauli hanteert de logica van de politique politicienne. Het ABVV geeft de NVA een kans om te scoren in de pers en zou dus best zwijgen. Maar waarom zou een vakbond zomaar moeten meestappen in de huidige splitsingslogica? Iedereen probeert de splitsing van de personenbelasting voor te stellen als iets onvermijdelijks, waarbij het alleen nog gaat om het vaststellen van het juiste percentage. Het is juist goed dat het ABVV waarschuwt tegen een logica die op termijn leidt naar de splitsing van de sociale zekerheid. Het is niet de taak van de vakbond om de politieke onderhandelingen te voeren, maar om de belangen van de werknemers te verdedigen. Dit is precies wat De Leeuw doet.
Ten tweede, als Pauli per sé een bondgenoot van de NVA wil aanduiden, wat dan met vlijtige onderhandelaar Frank Vandenbroucke, de antipode van De Leeuw? Vandenbroucke onderschreef in wezen het NVA-discours en kwam met een voorstel aandraven waarin zoveel geld werd overgedragen, dat de NVA van de weeromstuit nog veel meer kon vragen. Is dit dan de sp.a-strategie die volgens Pauli vruchten zal afwerpen?
Ten derde is het Pauli zelf die met zijn argumenten tegen polarisatie gevangen zit in de cordon sanitaire-mindset. Onder het cordon koos de sp.a terecht voor een neutrale managementkoers, om de gematigd rechtse partijen te verzoenen met het cordon. Nu het cordon uitgewerkt is, en de sp.a nog maar 15% van de stemmen haalt, is zo’n gematigde koers, waarbij je de doelen van de tegenstander overneemt en er de scherpste kantjes afvijlt, politieke zelfmoord. Alleen een eigen smoel kan de kansen keren. Zo bezien lijkt de oproep van Rudy De Leeuw nog zo dom niet.
Ten eerste, Pauli hanteert de logica van de politique politicienne. Het ABVV geeft de NVA een kans om te scoren in de pers en zou dus best zwijgen. Maar waarom zou een vakbond zomaar moeten meestappen in de huidige splitsingslogica? Iedereen probeert de splitsing van de personenbelasting voor te stellen als iets onvermijdelijks, waarbij het alleen nog gaat om het vaststellen van het juiste percentage. Het is juist goed dat het ABVV waarschuwt tegen een logica die op termijn leidt naar de splitsing van de sociale zekerheid. Het is niet de taak van de vakbond om de politieke onderhandelingen te voeren, maar om de belangen van de werknemers te verdedigen. Dit is precies wat De Leeuw doet.
Ten tweede, als Pauli per sé een bondgenoot van de NVA wil aanduiden, wat dan met vlijtige onderhandelaar Frank Vandenbroucke, de antipode van De Leeuw? Vandenbroucke onderschreef in wezen het NVA-discours en kwam met een voorstel aandraven waarin zoveel geld werd overgedragen, dat de NVA van de weeromstuit nog veel meer kon vragen. Is dit dan de sp.a-strategie die volgens Pauli vruchten zal afwerpen?
Ten derde is het Pauli zelf die met zijn argumenten tegen polarisatie gevangen zit in de cordon sanitaire-mindset. Onder het cordon koos de sp.a terecht voor een neutrale managementkoers, om de gematigd rechtse partijen te verzoenen met het cordon. Nu het cordon uitgewerkt is, en de sp.a nog maar 15% van de stemmen haalt, is zo’n gematigde koers, waarbij je de doelen van de tegenstander overneemt en er de scherpste kantjes afvijlt, politieke zelfmoord. Alleen een eigen smoel kan de kansen keren. Zo bezien lijkt de oproep van Rudy De Leeuw nog zo dom niet.
dinsdag 14 september 2010
Socialisten tegen het ASO?
Pascal Smet wil het secundair onderwijs op de schop gooien (DM 14 Sept). Een nieuwe onderwijsminister, een nieuwe herstructurering van het secundair, zo lijkt het wel. Maar wat een achterhaalde ideeën spreken uit deze zoveelste VSO-in-een-nieuw-jasje. Weg met het elitaire ASO, iedereen verplicht dezelfde leerstof in de eerste jaren, etc.
Ja, sociale segregatie is een slechte zaak en wordt niet voldoende opgeheven op school. Maar denken dat dit zal veranderen door technisch aangelegde jongeren te verplichten een inleiding tot het grieks te volgen, en abstract aangelegde jongeren een cursus electriciteit te geven, is lachwekkend. En daarvoor een grondige studie van latijn, wiskunde, frans, geschiedenis weggooien, is onvergeeflijk. Dat heeft niets met elitarisme te maken, enkel met het willen bewaren van één van de weinige instituten waar nog wat beschaving wordt bijgebracht, los van de platte commercie die op TV wordt ingelepeld en de slaafse afstemming op de arbeidsmarkt die in hogescholen en uniefs heerst.
Bovendien, onderzoek wijst uit dat sociale segregatie een zaak is die reeds in de kleuterschool begint en in de lagere school al zo goed als vaststaat. Plannen bijeendromen om het ASO te slachtofferen in naam van de sociale gelijkheid, zijn wellicht goed voor een leuk artikel in een pedagogisch tijdschrift, maar getuigen in wezen van wereldvreemdheid. Het is in de kleuterschool en de basisschool dat sociaal zwakke kinderen en hun ouders moeten gemotiveerd worden om niet enkel op technisch of beroepsonderwijs te mikken. Daar kan nog veel verbeteren, bijvoorbeeld door het voorbeeld van Freinetscholen en andere experimenten te volgen. Doe dat, beste minister Smet. Maar blijf met je fikken af van het ASO.
Ja, sociale segregatie is een slechte zaak en wordt niet voldoende opgeheven op school. Maar denken dat dit zal veranderen door technisch aangelegde jongeren te verplichten een inleiding tot het grieks te volgen, en abstract aangelegde jongeren een cursus electriciteit te geven, is lachwekkend. En daarvoor een grondige studie van latijn, wiskunde, frans, geschiedenis weggooien, is onvergeeflijk. Dat heeft niets met elitarisme te maken, enkel met het willen bewaren van één van de weinige instituten waar nog wat beschaving wordt bijgebracht, los van de platte commercie die op TV wordt ingelepeld en de slaafse afstemming op de arbeidsmarkt die in hogescholen en uniefs heerst.
Bovendien, onderzoek wijst uit dat sociale segregatie een zaak is die reeds in de kleuterschool begint en in de lagere school al zo goed als vaststaat. Plannen bijeendromen om het ASO te slachtofferen in naam van de sociale gelijkheid, zijn wellicht goed voor een leuk artikel in een pedagogisch tijdschrift, maar getuigen in wezen van wereldvreemdheid. Het is in de kleuterschool en de basisschool dat sociaal zwakke kinderen en hun ouders moeten gemotiveerd worden om niet enkel op technisch of beroepsonderwijs te mikken. Daar kan nog veel verbeteren, bijvoorbeeld door het voorbeeld van Freinetscholen en andere experimenten te volgen. Doe dat, beste minister Smet. Maar blijf met je fikken af van het ASO.
dinsdag 29 juni 2010
De nuttige idioot
KUL prof Dr Peter Adriaenssens lijkt een beetje de pedalen kwijt. Hij houdt zijn commissiewerk om slachtoffers van kerkelijke pedofiliepraktijken in kaart te brengen voor bekeken ... omdat het gerecht optreedt tegen de kerkelijke pedofiliepraktijken.
Dit getuigt, met permissie gezegd, van tsjevenlogica in het kwadraat. Twaalf jaar bestaat de commissie nu reeds, en gedurende die twaalf jaar heeft de kerk geen enkel dossier aan het gerecht doorgespeeld. Dat was blijkbaar geen reden om op te stappen. Maar als het gerecht dan eindelijk zelf in actie schiet, gooien Adriaenssens en zijn commissie er prompt het bijltje bij neer.
Wat moet je eigenlijk besluiten over een commissie die de bisschoppen toelaat om twaalf jaar tijd te winnen en verjaring te laten optreden, en die dan verontwaardigd is dat de overheid ingrijpt? Gegeven alle respect voor de heer Adriaenssens, kan je hem moeilijk als een bewuste medeplichtige aan dergelijke verjaringspraktijken zien. Blijft over ... de rol van de nuttige idioot, die zich in een onmogelijke positie heeft laten manoevreren, en die nu schiet naar de verkeerde kant.
Dit getuigt, met permissie gezegd, van tsjevenlogica in het kwadraat. Twaalf jaar bestaat de commissie nu reeds, en gedurende die twaalf jaar heeft de kerk geen enkel dossier aan het gerecht doorgespeeld. Dat was blijkbaar geen reden om op te stappen. Maar als het gerecht dan eindelijk zelf in actie schiet, gooien Adriaenssens en zijn commissie er prompt het bijltje bij neer.
Wat moet je eigenlijk besluiten over een commissie die de bisschoppen toelaat om twaalf jaar tijd te winnen en verjaring te laten optreden, en die dan verontwaardigd is dat de overheid ingrijpt? Gegeven alle respect voor de heer Adriaenssens, kan je hem moeilijk als een bewuste medeplichtige aan dergelijke verjaringspraktijken zien. Blijft over ... de rol van de nuttige idioot, die zich in een onmogelijke positie heeft laten manoevreren, en die nu schiet naar de verkeerde kant.
donderdag 24 juni 2010
Eindelijk
Huiszoekingen op aartsbisdom bij kardinaal Danneels en bij Commissie Adriaenssens
Zie ook mijn post van 4 mei...
Zie ook mijn post van 4 mei...
zaterdag 22 mei 2010
Loser inc.
Wat een kostelijk interview met Benno Barnard in de HUMO van 11/05. Lachen zeg, die man! Hoe hij elke vraag aangrijpt om zichzelf tot iconisch intellectueel uit te roepen, en zich vervolgens in dezelfde alinea met één of andere drogredenering grondig belachelijk weet te maken.
Eerst poneren dat je sociaaldemocraat tot je laatste snik bent, maar vervolgens de gebruikelijke klaagzang aanheffen tegen "de linkse kerk" en verklaren dat er bij het Vlaams Belang best wel vriendelijke intellectuelen en profeten zitten. Zeggen dat je niet blij bent met het feit dat Vlaanderen rechts is, maar wel vinden dat zij die dat openlijk betreuren dan maar een ander volk moeten kiezen. "Weg met Allah" op posters laten zetten, en als enkele pubers iets terugroepen, verklaren dat je "getraumatiseerd" bent, de universiteitsaula niet meer kunt betreden, "gesloopt" bent. Bestrijden dat dit alles een schreeuw om aandacht is van een mislukt schrijver, met als bewijs: mijn boeken werden sowieso al nauwelijks gelezen. Niet rechtstreeks willen antwoorden op de vraag of je door Israel betaald wordt, maar wel zeggen dat dit een antisemitische opmerking is, in het genre van "Joden slachten kindjes". Leuke hyperbool overigens, beste zelfverklaarde taalvirtuoos!
Je bent van lieverlee geneigd te zeggen: "Jongen, dit gebeurt er nu als jij je een mening probeert te vormen buiten de linkse kerk om, toch niet zo'n goed idee hé!?".
Zullen we het nog één keertje uitleggen, Benno? Ja, links heeft fouten gemaakt door het Angelsaksische model van '(godsdienst)vrijheid, blijheid' te omarmen, in plaats van zich te houden aan een strikte scheiding tussen kerk en staat. Maar dat betekent niet dat je je bij de neoconservatieven of de neonazi's moet aansluiten, die niets liever willen dan maatschappelijke polarisering op basis van geloof of ras. Ja, de fundamentalistische islam met zijn hoofddoeken en besnijdenissen is een verwerpelijke ideologie. Maar een discours dat alle moslims op één hoop gooit en hun sociaal-economische achterstand zomaar uitwist, versterkt dit alleen maar. Ja, het Iraanse regime en de Hezbollah zijn geen lieverdjes. Maar dat betekent niet dat Israel geen door het internationaal recht veroordeelde schurkenstaat is. En bovenal, beste Benno, bedenk dit: mensen wiens wereldbeeld niet kan bevatten dat al deze dingen tegelijk kunnen waar zijn, zouden misschien beter eerst nadenken voor ze zichzelf tot maatschappelijke spreekbuis uitroepen.
Eerst poneren dat je sociaaldemocraat tot je laatste snik bent, maar vervolgens de gebruikelijke klaagzang aanheffen tegen "de linkse kerk" en verklaren dat er bij het Vlaams Belang best wel vriendelijke intellectuelen en profeten zitten. Zeggen dat je niet blij bent met het feit dat Vlaanderen rechts is, maar wel vinden dat zij die dat openlijk betreuren dan maar een ander volk moeten kiezen. "Weg met Allah" op posters laten zetten, en als enkele pubers iets terugroepen, verklaren dat je "getraumatiseerd" bent, de universiteitsaula niet meer kunt betreden, "gesloopt" bent. Bestrijden dat dit alles een schreeuw om aandacht is van een mislukt schrijver, met als bewijs: mijn boeken werden sowieso al nauwelijks gelezen. Niet rechtstreeks willen antwoorden op de vraag of je door Israel betaald wordt, maar wel zeggen dat dit een antisemitische opmerking is, in het genre van "Joden slachten kindjes". Leuke hyperbool overigens, beste zelfverklaarde taalvirtuoos!
Je bent van lieverlee geneigd te zeggen: "Jongen, dit gebeurt er nu als jij je een mening probeert te vormen buiten de linkse kerk om, toch niet zo'n goed idee hé!?".
Zullen we het nog één keertje uitleggen, Benno? Ja, links heeft fouten gemaakt door het Angelsaksische model van '(godsdienst)vrijheid, blijheid' te omarmen, in plaats van zich te houden aan een strikte scheiding tussen kerk en staat. Maar dat betekent niet dat je je bij de neoconservatieven of de neonazi's moet aansluiten, die niets liever willen dan maatschappelijke polarisering op basis van geloof of ras. Ja, de fundamentalistische islam met zijn hoofddoeken en besnijdenissen is een verwerpelijke ideologie. Maar een discours dat alle moslims op één hoop gooit en hun sociaal-economische achterstand zomaar uitwist, versterkt dit alleen maar. Ja, het Iraanse regime en de Hezbollah zijn geen lieverdjes. Maar dat betekent niet dat Israel geen door het internationaal recht veroordeelde schurkenstaat is. En bovenal, beste Benno, bedenk dit: mensen wiens wereldbeeld niet kan bevatten dat al deze dingen tegelijk kunnen waar zijn, zouden misschien beter eerst nadenken voor ze zichzelf tot maatschappelijke spreekbuis uitroepen.
dinsdag 4 mei 2010
Pedonetwerk
Het is een grote vooruitgang dat de cultuur van kindermisbruik in de katholieke kerk aan de kaak wordt gesteld. Tegelijk is het onbegrijpelijk dat iedereen toch nog passief lijkt af te wachten welke maatregelen de kerkelijke commissies en de bisschoppen nu zullen nemen.
Ten eerste, waar is de verantwoordelijkheid van de ouders? Hoeveel ouders met kinderen in het katholiek onderwijs hebben de andere kant opgekeken terwijl het misbruik aan de gang was? Het is toch niet te vatten dat die ouders nu niet massaal hun protest laten horen door bijvoorbeeld het doopsel of communiefeest van hun kind af te gelasten, door gezamenlijk volledige openheid te eisen in hun school, door te betogen aan de kerkpoort.
Ten tweede, waar is de verantwoordelijkheid van justitie? We weten nu dat er een organisatie bestaat met scholen en kindertehuizen in heel het land, waar kinderen verkracht worden, en waarvan de oversten hieraan deelnemen en/of alles toedekken. Dat lijkt me de definitie van een pedofilienetwerk. Los van individuele verjaringstermijnen, zou je dus mogen verwachten dat het parket zou binnenvallen in de bisdommen om bewijzen te verzamelen, de betrokken leiders te arresteren en te ondervragen, misschien zelfs de ergste broeihaarden preventief te sluiten. We moeten nu voorbij de schokkende onthullingen gaan, en naar concreet ingrijpen van de niet-kerkelijke wereld, namelijk ouders en justitie.
Ten eerste, waar is de verantwoordelijkheid van de ouders? Hoeveel ouders met kinderen in het katholiek onderwijs hebben de andere kant opgekeken terwijl het misbruik aan de gang was? Het is toch niet te vatten dat die ouders nu niet massaal hun protest laten horen door bijvoorbeeld het doopsel of communiefeest van hun kind af te gelasten, door gezamenlijk volledige openheid te eisen in hun school, door te betogen aan de kerkpoort.
Ten tweede, waar is de verantwoordelijkheid van justitie? We weten nu dat er een organisatie bestaat met scholen en kindertehuizen in heel het land, waar kinderen verkracht worden, en waarvan de oversten hieraan deelnemen en/of alles toedekken. Dat lijkt me de definitie van een pedofilienetwerk. Los van individuele verjaringstermijnen, zou je dus mogen verwachten dat het parket zou binnenvallen in de bisdommen om bewijzen te verzamelen, de betrokken leiders te arresteren en te ondervragen, misschien zelfs de ergste broeihaarden preventief te sluiten. We moeten nu voorbij de schokkende onthullingen gaan, en naar concreet ingrijpen van de niet-kerkelijke wereld, namelijk ouders en justitie.
donderdag 29 april 2010
De Vlaming, zum kotzen
Ik zoek de clip van een recente NGO-campagne (11.11.11 ?), over een zwart jongetje dat, onzichtbaar voor westerse mensen in een westerse stad, hen toch overal volgt. Ik herinner me die beelden als onverdraaglijk voor iedereen met kinderen en/of een geweten.
Ik vind de clip niet meteen, maar wel hoog gequoteerd op Google is een poll op de site van de Gazet van Antwerpen over steun aan NGOs.
Er zijn 15 reacties; een bloemlezing:
"geld kan beter gebruikt worden" (reactie 2)
"11.11.11 zit te zagen over de derde wereld" (reactie 3)
"ik doe zeker NIET mee" (reactie 4)
"ik betaal al genoeg belastingen" (reactie 5)
"waarom zou men meedoen?" (reactie 6)
"om een hoop linkse figuren te verrijken" (reactie 7)
"niets meer geven is de boodschap" (reactie 8)
"dat eeuwig geschooi" (reactie 10)
"liever steun ik eigen volk" (reactie 12)
"een echte BEDELCAMPAGNE" (reactie 14)
"Nee, wij steunen niet" (reactie 15)
Ik begrijp nu beter het gezegde: elk volk heeft de regering die het verdient.
Ik vind de clip niet meteen, maar wel hoog gequoteerd op Google is een poll op de site van de Gazet van Antwerpen over steun aan NGOs.
Er zijn 15 reacties; een bloemlezing:
"geld kan beter gebruikt worden" (reactie 2)
"11.11.11 zit te zagen over de derde wereld" (reactie 3)
"ik doe zeker NIET mee" (reactie 4)
"ik betaal al genoeg belastingen" (reactie 5)
"waarom zou men meedoen?" (reactie 6)
"om een hoop linkse figuren te verrijken" (reactie 7)
"niets meer geven is de boodschap" (reactie 8)
"dat eeuwig geschooi" (reactie 10)
"liever steun ik eigen volk" (reactie 12)
"een echte BEDELCAMPAGNE" (reactie 14)
"Nee, wij steunen niet" (reactie 15)
Ik begrijp nu beter het gezegde: elk volk heeft de regering die het verdient.
dinsdag 27 april 2010
Federale kieskring
De huidige crisis toont ten overvloede aan hetgeen we in 2007 ook al wisten: niemand gunt iets aan Leterme, die groot geworden is op de rug van een leugen; en het FDF zal nooit het eigen electorale achterland opgeven als het er door de uitbreiding van Brussel geen nieuw wingewest bij krijgt. Hoeveel mislukte regeringen hebben we nodig om steeds weer diezelfde 2 feiten te constateren?
Daarom doet de sp.a er ook verkeerd aan om de regering niet te willen depanneren. Alle volgende regeringen zullen op deze impasse eindigen, en de separatisten en extremisten zullen de enigen zijn die er wel bij varen. De sp.a heeft juist een ultieme mogelijkheid om de hele zaak eens en voor altijd op te lossen. Het moet slechts 2 eisen stellen:
1. Voer Leterme af. Omdat een verse start niet mogelijk is met de man die aan de basis ligt van alle ellende. Weinigen zullen hiertegen zijn, ook binnen de CD&V.
2. Voer de federale kieskring in. Dit lost alle juridische bezwaren tegen BHV op. Het laat toe de kwestie BHV op te lossen zonder enige verdere compensatie aan de Franstaligen. En meer fundamenteel: het is staatskundig de enige juiste, duurzame oplossing: voor de federale overheid stem je federaal, voor de deelparlementen stemmen Vlaanderen en Wallonië gescheiden.
Daarom doet de sp.a er ook verkeerd aan om de regering niet te willen depanneren. Alle volgende regeringen zullen op deze impasse eindigen, en de separatisten en extremisten zullen de enigen zijn die er wel bij varen. De sp.a heeft juist een ultieme mogelijkheid om de hele zaak eens en voor altijd op te lossen. Het moet slechts 2 eisen stellen:
1. Voer Leterme af. Omdat een verse start niet mogelijk is met de man die aan de basis ligt van alle ellende. Weinigen zullen hiertegen zijn, ook binnen de CD&V.
2. Voer de federale kieskring in. Dit lost alle juridische bezwaren tegen BHV op. Het laat toe de kwestie BHV op te lossen zonder enige verdere compensatie aan de Franstaligen. En meer fundamenteel: het is staatskundig de enige juiste, duurzame oplossing: voor de federale overheid stem je federaal, voor de deelparlementen stemmen Vlaanderen en Wallonië gescheiden.
donderdag 18 maart 2010
Ode aan Hugo Camps
Hoe dit blijft bestaan weten alleen de heren achter de schermen. Om de twee dagen wordt mijn krant ontsierd door een niet weg te boenen vetvlek op de voorpagina. Ordinair scheldproza bedolven onder onverteerbare woordenbrij, een lawine van zurige stijlfouten die voor apart moeten doorgaan.
Signalement van de dader: opgeblazen waterzak op kromme beentjes. Wit overhemd boven jeansbroek, de rebellie van de provinciaal. Het vale, kale, van teveel Bourgogne dooraderde mombakkes dat zelfgenoegzaam kankert vanachter het plastieken raamkozijn, vanuit de beige salon, de veel te dure brasserie. Zelfverklaarde intellectueel met country franjes: kan het nog achterlijker. Orakel van de slechte smaak. Ook op papier een stijlramp: hucklebuck van manke metaforen.
Iedereen kent zijn brokkenparcours van hoofdredacteur tot vakkenvuller. De rode draad: de pennelikker als kruiperige vazal. Aanschurken tegen de schurken: ACW-er in het diepst van zijn gedachten. Weliswaar niet van het Duitsland-jaren-dertig-type, zoals die andere vuilspuiter, die bij Roularta de dienst uitmaakt. Geil van de macht, maar met de embonpoint van de salonsocialist. De eenheid in de wartaal: het schaamteloze natrappen, de loze ergernis. Maar steeds, in goede tsjevenstijl, veilig vanachter de rug der broodheren. Kankeren op commando. Ook fysiek een etterbuil gelijk.
En dan die korte beentjes. Niet scherp genoeg om raak te treffen? Dan maar met spek schieten. Woordenboek omkieperen om de bourgeois te epateren. Jezelf opblazen terwijl je plat op je buik ligt: de Vlaamse succesformule. Echter: zelfs de keizer zonder kleren kwam niet terug als nar. Hij wel. Genant, tot kotsen toe. Boontje, na al die keren omdraaien, moet je graf intussen een enorme cisterne zijn.
Signalement van de dader: opgeblazen waterzak op kromme beentjes. Wit overhemd boven jeansbroek, de rebellie van de provinciaal. Het vale, kale, van teveel Bourgogne dooraderde mombakkes dat zelfgenoegzaam kankert vanachter het plastieken raamkozijn, vanuit de beige salon, de veel te dure brasserie. Zelfverklaarde intellectueel met country franjes: kan het nog achterlijker. Orakel van de slechte smaak. Ook op papier een stijlramp: hucklebuck van manke metaforen.
Iedereen kent zijn brokkenparcours van hoofdredacteur tot vakkenvuller. De rode draad: de pennelikker als kruiperige vazal. Aanschurken tegen de schurken: ACW-er in het diepst van zijn gedachten. Weliswaar niet van het Duitsland-jaren-dertig-type, zoals die andere vuilspuiter, die bij Roularta de dienst uitmaakt. Geil van de macht, maar met de embonpoint van de salonsocialist. De eenheid in de wartaal: het schaamteloze natrappen, de loze ergernis. Maar steeds, in goede tsjevenstijl, veilig vanachter de rug der broodheren. Kankeren op commando. Ook fysiek een etterbuil gelijk.
En dan die korte beentjes. Niet scherp genoeg om raak te treffen? Dan maar met spek schieten. Woordenboek omkieperen om de bourgeois te epateren. Jezelf opblazen terwijl je plat op je buik ligt: de Vlaamse succesformule. Echter: zelfs de keizer zonder kleren kwam niet terug als nar. Hij wel. Genant, tot kotsen toe. Boontje, na al die keren omdraaien, moet je graf intussen een enorme cisterne zijn.
zondag 7 maart 2010
Interessant voorstel van SP.a
Onder het motto: als het goed is, mag het ook gezegd worden:
Het voorstel van voorzitster Gennez van de SP.a om een belasting op winsten uit kapitaal in te voeren (DM 5/03) is een heel interessante poging om ons huidig fiscaal systeem, dat zoals we weten in al zijn voegen kraakt, te her-denken. Het voorstel voorziet in een belasting op de jaarlijkse aangroei van het totale vermogen van elk gezin, met een vrijstelling voor de waarde van de eigen woning tot 400.000 Euro, en het spaargeld tot 50.000 Euro. In ruil daarvoor zouden de roerende en onroerende voorheffing afgeschaft worden, en de lasten op arbeid verlaagd worden.
Een diepgaand debat over dit voorstel is nodig en nuttig. Een kritische vraag die je de SP.a kan stellen is bijvoorbeeld hoe men zal omgaan met 'schijnwinsten' (bvb. mbt de waarde van je huis) als gevolg van inflatie. Ook lijkt me het tegengaan van schijnzelfstandigen en managementvennootschappen minstens even belangrijk om tot een rechtvaardiger verdeling van de belastingen te komen. Of het tegengaan van de misbruiken van de notionele belastingaftrek.
Beschamend was alleszins de reactie van de huidige Open VLD-kopstukken op het voorstel. Ze buitelden over elkaar heen om een resem jaren-80 mantra's over 'geen hogere belastingdruk' en 'elke belasting op kapitaal is onrealistisch' te spuien. Dit terwijl het SP.a voorstel juist een verschuiving van de belastingen op arbeid naar belastingen op kapitaal beoogt. En terwijl dergelijke belasting reeds bestaat in de meeste West-Europese landen, tot zelfs in de VS toe!
De 'vernieuwing' van Alexander De Croo tekent zich op deze manier steeds sterker af. Hij zette onlangs zelf de toon door de opening van de PS naar lastenverlaging voor bedrijven op tewerkstelling toe te juichen, om er doodleuk aan toe te voegen dat er weliswaar geen enkel liberaal taboe mocht sneuvelen. Met andere woorden, een terugkeer naar de steriele liberale dogma's die juist tot de huidige crisis geleid hebben.
Meteen is duidelijk dat de Open VLD qua nieuwe ideeën dood is voor de komende jaren. Daarmee lijken ook de liberalen, na de CD&V onder Leterme, zich nu af te keren van het inhoudelijk debat om enkel de politiek-strategische toer op te gaan. Het is een angstaanjagende gedachte dat precies deze partijen de herinrichting van onze economie in de komende jaren moeten vormgeven. Hopelijk veranderen ze van koers vóór de auto-assemblage en de chemische industrie uit ons land verdwenen zijn, en vóór de sociale zekerheid op apegapen ligt.
Het voorstel van voorzitster Gennez van de SP.a om een belasting op winsten uit kapitaal in te voeren (DM 5/03) is een heel interessante poging om ons huidig fiscaal systeem, dat zoals we weten in al zijn voegen kraakt, te her-denken. Het voorstel voorziet in een belasting op de jaarlijkse aangroei van het totale vermogen van elk gezin, met een vrijstelling voor de waarde van de eigen woning tot 400.000 Euro, en het spaargeld tot 50.000 Euro. In ruil daarvoor zouden de roerende en onroerende voorheffing afgeschaft worden, en de lasten op arbeid verlaagd worden.
Een diepgaand debat over dit voorstel is nodig en nuttig. Een kritische vraag die je de SP.a kan stellen is bijvoorbeeld hoe men zal omgaan met 'schijnwinsten' (bvb. mbt de waarde van je huis) als gevolg van inflatie. Ook lijkt me het tegengaan van schijnzelfstandigen en managementvennootschappen minstens even belangrijk om tot een rechtvaardiger verdeling van de belastingen te komen. Of het tegengaan van de misbruiken van de notionele belastingaftrek.
Beschamend was alleszins de reactie van de huidige Open VLD-kopstukken op het voorstel. Ze buitelden over elkaar heen om een resem jaren-80 mantra's over 'geen hogere belastingdruk' en 'elke belasting op kapitaal is onrealistisch' te spuien. Dit terwijl het SP.a voorstel juist een verschuiving van de belastingen op arbeid naar belastingen op kapitaal beoogt. En terwijl dergelijke belasting reeds bestaat in de meeste West-Europese landen, tot zelfs in de VS toe!
De 'vernieuwing' van Alexander De Croo tekent zich op deze manier steeds sterker af. Hij zette onlangs zelf de toon door de opening van de PS naar lastenverlaging voor bedrijven op tewerkstelling toe te juichen, om er doodleuk aan toe te voegen dat er weliswaar geen enkel liberaal taboe mocht sneuvelen. Met andere woorden, een terugkeer naar de steriele liberale dogma's die juist tot de huidige crisis geleid hebben.
Meteen is duidelijk dat de Open VLD qua nieuwe ideeën dood is voor de komende jaren. Daarmee lijken ook de liberalen, na de CD&V onder Leterme, zich nu af te keren van het inhoudelijk debat om enkel de politiek-strategische toer op te gaan. Het is een angstaanjagende gedachte dat precies deze partijen de herinrichting van onze economie in de komende jaren moeten vormgeven. Hopelijk veranderen ze van koers vóór de auto-assemblage en de chemische industrie uit ons land verdwenen zijn, en vóór de sociale zekerheid op apegapen ligt.
vrijdag 18 december 2009
Ego-architectuur maakt weer opgang
Eergisteren een interessant TV-programma over architectuur in Vlaanderen (maar dan wel achter de rode knop, kwestie van geen risico te lopen dat iemand het ook echt zou bekijken).
Enkele markante uitspraken die te noteren vielen: 'Waarom toch al die renovatie van oude gebouwen, we moeten resoluut gaan voor nieuwbouw, ook al vloekt die met de omgeving'; 'We moeten de durf hebben om wolkenkrabbers in het centrum van de stad toe te laten; 'We moeten landmarks creëren zoals het Guggenheim in Bilbao'...
De vernielers en ego-architecten, die de afgelopen decennia het stedelijk weefsel zo onherroepelijk verwoest hebben, zijn dus terug van weggeweest. Wat scheelt er aan onze opleidingen of manieren om opdrachten toe te kennen dat dergelijke idioten blijkbaar weer vrij spel krijgen?
Kan iemand die nulliteiten eens meenemen naar de binnenstad van Parijs (strikte renovatiepolitiek) en Brussel (ongebreidelde nieuwbouw) en hen dan eens vragen waarom er miljoenen toeristen per jaar naar Parijs komen om de mooiste stad op aarde te zien, en er geen hond in Brussel wil zijn? Kan iemand die snullen eens dwingen om een maand in Singapore (wolkenkrabbers alom) te gaan wonen en dan in Amsterdam Oud-Zuid (verbod op hoogbouw) en hen dan vragen wat de meest leefbare stad oplevert? Of hen eens rondleiden in Dubai, waar de indigestie aan landmarks niet alleen een financiële maar ook een sociale ramp hebben opgeleverd?
En zolang dat niet gebeurd is, kan iemand de licentie van deze mensen in bewaring nemen?
Enkele markante uitspraken die te noteren vielen: 'Waarom toch al die renovatie van oude gebouwen, we moeten resoluut gaan voor nieuwbouw, ook al vloekt die met de omgeving'; 'We moeten de durf hebben om wolkenkrabbers in het centrum van de stad toe te laten; 'We moeten landmarks creëren zoals het Guggenheim in Bilbao'...
De vernielers en ego-architecten, die de afgelopen decennia het stedelijk weefsel zo onherroepelijk verwoest hebben, zijn dus terug van weggeweest. Wat scheelt er aan onze opleidingen of manieren om opdrachten toe te kennen dat dergelijke idioten blijkbaar weer vrij spel krijgen?
Kan iemand die nulliteiten eens meenemen naar de binnenstad van Parijs (strikte renovatiepolitiek) en Brussel (ongebreidelde nieuwbouw) en hen dan eens vragen waarom er miljoenen toeristen per jaar naar Parijs komen om de mooiste stad op aarde te zien, en er geen hond in Brussel wil zijn? Kan iemand die snullen eens dwingen om een maand in Singapore (wolkenkrabbers alom) te gaan wonen en dan in Amsterdam Oud-Zuid (verbod op hoogbouw) en hen dan vragen wat de meest leefbare stad oplevert? Of hen eens rondleiden in Dubai, waar de indigestie aan landmarks niet alleen een financiële maar ook een sociale ramp hebben opgeleverd?
En zolang dat niet gebeurd is, kan iemand de licentie van deze mensen in bewaring nemen?
zaterdag 12 september 2009
Degoutante eikel
Hugo Camps noemt Karin Heremans, de directrice van het Atheneum van Antwerpen, die zich teweerstelt tegen de druk op allochtone meisjes om een hoofddoek te dragen en nu zelf doodsbedreigingen krijgt, een B-actrice. Dat doet me er aan denken; ik zag gisteren een straathond urineren tegen een standbeeld.
Abonneren op:
Posts (Atom)
