Verschillende politici, Bart Somers van Open VLD op kop, verklaren dat de door het ABVV opgezette staking van maandag “onverantwoord” is en tot economische problemen zal leiden.
Pardon? De financiële sector blijkt miljarden vergokt te hebben in een nauwelijks verhulde vorm van het pyramidespel. De verlamming van de regering door de communautaire ruziemakers heeft inmiddels een economische achterstand veroorzaakt ten opzichte van Nederland en Duitsland die ook al in de miljarden loopt.
En nu komen deze heren de werknemers bedreigen dat WIJ de economie in gevaar zouden brengen? Is er nog iemand die hierin trapt? Jarenlange 'verantwoorde' inleveringen worden door de politici en de financiële sector in enkele maanden weggegooid. En nu durven ze te komen zeggen dat we opnieuw moeten matigen? Zodat zij vervolgens vers geld hebben om te vergokken?
Zolang we geen verantwoordelijke regering hebben en zolang de financiële sector niet streng gereguleerd is, zou het onverantwoord naïef zijn mochten de werknemers nu opnieuw loonmatigingen slikken.
vrijdag 3 oktober 2008
woensdag 24 september 2008
VS versus islam - reacties
Ik stuurde mijn vorige post ook naar Indymedia.
De reacties, die tot mijn verbazing focusten op 1 zin tussen haakjes in de allerlaatste alinea, zijn te lezen op: http://www.indymedia.be/en/node/29371
De reacties, die tot mijn verbazing focusten op 1 zin tussen haakjes in de allerlaatste alinea, zijn te lezen op: http://www.indymedia.be/en/node/29371
zaterdag 13 september 2008
Anti-moslim versus Anti-lekenstaat? Een poging tot progressieve consensus
In De Morgen en op Indymedia is het de laatste dagen weer oorlog tussen de 'multiculturelen' en de 'vrijzinnigen'. Naomi Wolf en Walter Pauli staan pal voor de godsdienstvrijheid, Van Istendael en Barnard verdedigen de seculiere staat. Allemaal prima, maar moet het echt zo karikaturaal? Hebben we echt nood aan een debat waarin je blijkbaar ofwel islamieten nazi's en antisemieten moet noemen, ofwel de islam of het Amerikaanse model van '(godsdienst)vrijheid, blijheid' moet verheerlijken? Kunnen we even de loopgraven verlaten en enige progressieve 'common sense' nastreven? Een pragmatische en eerlijke consensus lijkt mij het volgende.
Neoconservatieven (Cheney, Bush, en dichter bij huis Geert Wilders of Mia Doornaert) proberen moslims over heel de wereld te criminaliseren en een nieuwe godsdienstoorlog te ontketenen. Hoe meer mensen zich met een godsdienst gaan vereenzelvigen, hoe beter voor deze lui. Ze willen een duidelijke polarisatie tussen christenen en moslims. Een juiste reactie lijkt me: de moslimwereld verdedigen tegen de neoconservatieve aanval, en begrip hebben voor hun protest, maar zonder in deze polarisatie tussen religies mee te gaan. Door maatschappelijke identiteit te koppelen aan geloof, speel je enkel mee in het spel van Bush versus Bin Laden.
Allochtonen uit moslimlanden hebben het moeilijk in onze maatschappij. Veel kritiek op de islam is verdoken racisme. Maar dat betekent nog niet dat elke kritiek op de manier waarop vele moslimmannen zich opstellen, racistisch is. Anders zijn we even karikaturaal bezig als de Benno Barnards die elke aanklacht tegen Israel als antisemitisch bestempelen.
Er schort iets aan de vrouwenrechten in de meeste islamlanden en -gemeenschappen. Wie enig respect heeft voor de Verklaring van de Rechten van de Mens, moet dat toegeven. De vraag is hoe je daar iets aan kan doen. Frontale aanvallen op "De Islam" zijn contraproductief, maar lofzangen op de hoofddoek ook. Hoe is dat bij ons gegaan? Katholieke vrouwen, die in de jaren 1950 in veel gevallen nog in een vergelijkbare situatie zaten als vele moslimvrouwen nu, hebben zichzelf ontvoogd toen ze gingen werken vanaf de jaren zestig. Alles wat de moslima bevestigt als moderne, werkende, zelfstandige vrouw is van levensbelang.
Terwijl alle allochtone vrouwen steun verdienen vanwege de kwetsbare positie waarin ze zitten, verdienen ze niet allemaal om tot rolmodel gebombardeerd te worden. Laten we even op lange termijn denken voor we enerzijds de onderdrukte sloor, of anderzijds de hoofddoekdraagster die zich lekker rebels met de islam gaat identificeren tot icoon uitroepen. Het zijn integendeel de geëmancipeerde (ex-)moslima's, die zich vaak met veel moeite onttrokken hebben aan allerlei religieuze geboden, die de meeste bewondering verdienen. Een Bettina Geysen, die ostentatief met een hoofddoek gaat rondlopen, dat is een slag in het gezicht van de vele moslimmeisjes in ons land die aan de vaak verstikkende tradities trachten te ontsnappen en die het meest onze hulp en sympathie verdienen.
Zowel 'godsdienstvrjheid' als 'scheiding van kerk en staat' zijn allebei lovenswaardige idealen. Los van het ideologische debat, is het goed om even te kijken wat een nadruk op 'godsdienstvrijheid' versus een nadruk op 'scheiding kerk en staat' in de praktijk oplevert.
Het Angelsaksische model van vrijheid van godsdiensten om zich in het openbare leven te mengen, leidt in de praktijk tot hele enge dingen. Sinds wanneer is het Amerikaanse multi-religieuze lappendeken het utopia dat wij moeten nastreven? Het is de grimmige wereld van TV-predikanten, Scientology, aanslagen op abortusklinieken en Creationisme op school. De invloed van godsdiensten op het openbare leven is er inmiddels zo groot, dat het de politiek voor een groot deel overheerst. Wat dat oplevert, hebben we de voorbije acht jaar gezien.
Het Europees-continentale model van scheiding kerk en staat wordt het best belichaamd door de Franse "état laïque". Moslimorganisaties kunnen zich in Frankrijk in alle vrijheid uiten, maar zij kennen wel hun plaats in de maatschappij. Zij hebben dan ook vaak het voortouw genomen om moslims op te roepen zich niet te laten meeslepen in de polarisatie, bijvoorbeeld toen de Allahcartoons gepubliceerd werden.
Of neem een voorbeeld hier in België. In België stelde het katholieke onderwijs zich het laatste decennium vrij gematigd en tolerant op. Toen keurde Frank Vandenbroucke vorig jaar het decreet goed dat katholieke scholen op volledig dezelfde voet zet als het neutrale onderwijs. Prompt kondigde het katholiek onderwijs aan dat het tijd was om het eigen profiel te verscherpen, en om homoseksuele en ongelovige leraren te gaan screenen en weren. Godsdienstvrijheid is dus prima zolang het duidelijk is dat godsdienst een privézaak is die beschermd wordt maar geen recht heeft zichzelf als openbare zaak voor te stellen.
Kortom, laten we ons vooral niet meeslepen in de polarisatie van de anti-moslim, noch de anti-lekenstaat-profeten. Concrete maatregelen (bvb. quota) eisen om allochtonen te laten deelnemen aan het arbeidsproces, afstand nemen van elke steun aan de Amerikaanse oorlog tegen de moslimwereld (dus weg uit Afghanistan), maar anderzijds respect eisen van iedereen voor het neutrale karakter van de overheid (vb. geen hoofddoek aan het loket, geen kruisbeeld in de rechtszaal) lijkt me de juiste progressieve conclusie.
Neoconservatieven (Cheney, Bush, en dichter bij huis Geert Wilders of Mia Doornaert) proberen moslims over heel de wereld te criminaliseren en een nieuwe godsdienstoorlog te ontketenen. Hoe meer mensen zich met een godsdienst gaan vereenzelvigen, hoe beter voor deze lui. Ze willen een duidelijke polarisatie tussen christenen en moslims. Een juiste reactie lijkt me: de moslimwereld verdedigen tegen de neoconservatieve aanval, en begrip hebben voor hun protest, maar zonder in deze polarisatie tussen religies mee te gaan. Door maatschappelijke identiteit te koppelen aan geloof, speel je enkel mee in het spel van Bush versus Bin Laden.
Allochtonen uit moslimlanden hebben het moeilijk in onze maatschappij. Veel kritiek op de islam is verdoken racisme. Maar dat betekent nog niet dat elke kritiek op de manier waarop vele moslimmannen zich opstellen, racistisch is. Anders zijn we even karikaturaal bezig als de Benno Barnards die elke aanklacht tegen Israel als antisemitisch bestempelen.
Er schort iets aan de vrouwenrechten in de meeste islamlanden en -gemeenschappen. Wie enig respect heeft voor de Verklaring van de Rechten van de Mens, moet dat toegeven. De vraag is hoe je daar iets aan kan doen. Frontale aanvallen op "De Islam" zijn contraproductief, maar lofzangen op de hoofddoek ook. Hoe is dat bij ons gegaan? Katholieke vrouwen, die in de jaren 1950 in veel gevallen nog in een vergelijkbare situatie zaten als vele moslimvrouwen nu, hebben zichzelf ontvoogd toen ze gingen werken vanaf de jaren zestig. Alles wat de moslima bevestigt als moderne, werkende, zelfstandige vrouw is van levensbelang.
Terwijl alle allochtone vrouwen steun verdienen vanwege de kwetsbare positie waarin ze zitten, verdienen ze niet allemaal om tot rolmodel gebombardeerd te worden. Laten we even op lange termijn denken voor we enerzijds de onderdrukte sloor, of anderzijds de hoofddoekdraagster die zich lekker rebels met de islam gaat identificeren tot icoon uitroepen. Het zijn integendeel de geëmancipeerde (ex-)moslima's, die zich vaak met veel moeite onttrokken hebben aan allerlei religieuze geboden, die de meeste bewondering verdienen. Een Bettina Geysen, die ostentatief met een hoofddoek gaat rondlopen, dat is een slag in het gezicht van de vele moslimmeisjes in ons land die aan de vaak verstikkende tradities trachten te ontsnappen en die het meest onze hulp en sympathie verdienen.
Zowel 'godsdienstvrjheid' als 'scheiding van kerk en staat' zijn allebei lovenswaardige idealen. Los van het ideologische debat, is het goed om even te kijken wat een nadruk op 'godsdienstvrijheid' versus een nadruk op 'scheiding kerk en staat' in de praktijk oplevert.
Het Angelsaksische model van vrijheid van godsdiensten om zich in het openbare leven te mengen, leidt in de praktijk tot hele enge dingen. Sinds wanneer is het Amerikaanse multi-religieuze lappendeken het utopia dat wij moeten nastreven? Het is de grimmige wereld van TV-predikanten, Scientology, aanslagen op abortusklinieken en Creationisme op school. De invloed van godsdiensten op het openbare leven is er inmiddels zo groot, dat het de politiek voor een groot deel overheerst. Wat dat oplevert, hebben we de voorbije acht jaar gezien.
Het Europees-continentale model van scheiding kerk en staat wordt het best belichaamd door de Franse "état laïque". Moslimorganisaties kunnen zich in Frankrijk in alle vrijheid uiten, maar zij kennen wel hun plaats in de maatschappij. Zij hebben dan ook vaak het voortouw genomen om moslims op te roepen zich niet te laten meeslepen in de polarisatie, bijvoorbeeld toen de Allahcartoons gepubliceerd werden.
Of neem een voorbeeld hier in België. In België stelde het katholieke onderwijs zich het laatste decennium vrij gematigd en tolerant op. Toen keurde Frank Vandenbroucke vorig jaar het decreet goed dat katholieke scholen op volledig dezelfde voet zet als het neutrale onderwijs. Prompt kondigde het katholiek onderwijs aan dat het tijd was om het eigen profiel te verscherpen, en om homoseksuele en ongelovige leraren te gaan screenen en weren. Godsdienstvrijheid is dus prima zolang het duidelijk is dat godsdienst een privézaak is die beschermd wordt maar geen recht heeft zichzelf als openbare zaak voor te stellen.
Kortom, laten we ons vooral niet meeslepen in de polarisatie van de anti-moslim, noch de anti-lekenstaat-profeten. Concrete maatregelen (bvb. quota) eisen om allochtonen te laten deelnemen aan het arbeidsproces, afstand nemen van elke steun aan de Amerikaanse oorlog tegen de moslimwereld (dus weg uit Afghanistan), maar anderzijds respect eisen van iedereen voor het neutrale karakter van de overheid (vb. geen hoofddoek aan het loket, geen kruisbeeld in de rechtszaal) lijkt me de juiste progressieve conclusie.
woensdag 30 juli 2008
Boycot Israel
Ter gelegenheid van 60 jaar etnische zuivering tegen de Palestijnen, is de campagne om producten uit de bezette nederzettingen en Israël te boycotten, verhevigd. Een breed front van humanitaire organisaties, inclusief een aantal linkse Joodse organisaties, roept op tot deze boycot.
Jaffa (fruit), Carmel (groenten en fruit), Sabra (etenswaren) Tivall & Planet Green (vegetarisch) zijn de bekendste merken, en liggen in de schappen van zowat alle Belgische en Nederlandse supermarkten.
Maar er zijn nog andere producten waar bloed aan kleeft. Israël vermeldt bewust niet welke producten uit de bezette gebieden, en welke uit Israël komen. Soms wordt ook herkomst Israël verzwegen. Als je twijfelt, kijk dan naar het landnummer op de streepjescode. Als de streepjescode begint met 729, laat het dan in de rekken liggen.
De boycot loopt tot Israël de VN-resoluties en de Conventie van Genève respecteert, en de bezetting, martelingen en racistische wetten stopzet.
Kijk hier voor meer info
Jaffa (fruit), Carmel (groenten en fruit), Sabra (etenswaren) Tivall & Planet Green (vegetarisch) zijn de bekendste merken, en liggen in de schappen van zowat alle Belgische en Nederlandse supermarkten.
Maar er zijn nog andere producten waar bloed aan kleeft. Israël vermeldt bewust niet welke producten uit de bezette gebieden, en welke uit Israël komen. Soms wordt ook herkomst Israël verzwegen. Als je twijfelt, kijk dan naar het landnummer op de streepjescode. Als de streepjescode begint met 729, laat het dan in de rekken liggen.
De boycot loopt tot Israël de VN-resoluties en de Conventie van Genève respecteert, en de bezetting, martelingen en racistische wetten stopzet.
Kijk hier voor meer info
vrijdag 13 juni 2008
God maakt je dom
Psychologieprofessor Richard Lynn claimt in het volgende nummer van het wetenschappelijk tijdschrift Intelligence dat er een direct verband is tussen atheïsme en een hoog IQ. Dit staat te lezen in de Times. ICT site The Register brengt het zo:
En verder heet het:
Wetenschappelijk gezien zal je enkel kunnen spreken van significante correlatie in plaats van causaal verband (en dat is het probleem met al die zogenaamd spectaculaire of controversiële onderzoeken van Lynn) maar blijft moeite waard om even te vermelden. Eerder al was er onderzoek dat aantoonde dat een hoog IQ en een progressief wereldbeeld positief gecorreleerd zijn. Ook toonde onderzoek reeds aan dat in de VS, waar dankzij het onderwijs- en mediasysteem de kloof tussen dom en slim bij uitstek groot is, er ook een enorme kloof gaapt tussen de gewone bevolking, die heel erg religieus is, en topwetenschappers, waarvan bijna niemand religieus is. Droge commentaar van The Register:
"A psychology researcher has controversially claimed that stupidity is causally linked to how likely people are to believe in God. University of Ulster professor Richard Lynn will draw the conclusion in new research due to be published in the journal Intelligence, the Times Higher Education Supplement reports.
Lynn and his two co-authors argue that average IQ is an excellent predictor of what proportion of the population are true believers, across 137 countries. They also cite surveys of the US Academy of Sciences and UK Royal Academy showing single-digit rates of religious belief among academics."
En verder heet het:
"Lynn pointed out that most children do believe in God, but as their intelligence develops they tend to have doubts or reject religion. Similarly, as average IQ in Western societies increased through the 20th century, so did rates of atheism, he said.
The researchers' claims of a direct causal link have drawn criticism from others in intelligence research, who argue their conclusions are too simplistic. London Metropolitan University's Dr David Hardman said: "It is very difficult to conduct true experiments that would explicate a causal relationship between IQ and religious belief. Nonetheless, there is evidence from other domains that higher levels of intelligence are associated with a greater ability - or perhaps willingness - to question and overturn strongly felt intuitions."
Wetenschappelijk gezien zal je enkel kunnen spreken van significante correlatie in plaats van causaal verband (en dat is het probleem met al die zogenaamd spectaculaire of controversiële onderzoeken van Lynn) maar blijft moeite waard om even te vermelden. Eerder al was er onderzoek dat aantoonde dat een hoog IQ en een progressief wereldbeeld positief gecorreleerd zijn. Ook toonde onderzoek reeds aan dat in de VS, waar dankzij het onderwijs- en mediasysteem de kloof tussen dom en slim bij uitstek groot is, er ook een enorme kloof gaapt tussen de gewone bevolking, die heel erg religieus is, en topwetenschappers, waarvan bijna niemand religieus is. Droge commentaar van The Register:
"Next week: exclusive Reg research reveals the link between obesity and love of cake".
dinsdag 10 juni 2008
Anti-belastingen demagogie
Vandaag viert België "Tax Freedom Day" volgens de belastingconsulenten van PricewaterhouseCoopers (DM 10/06). "Tax Freedom Day", zo leren we, betekent dat "de Belg" vanaf die dag "voor zichzelf werkt, en niet voor de overheid". PricewaterhouseCoopers grijpt dit aan om te pleiten voor verdere belastingverlaging. En het werkt: in Groot-Britannië is er inmiddels zelfs een wetsvoorstel om van "Tax Freedom Day" een officiële feestdag te maken, zodat iedereen kan zien hoeveel die boze overheid van "de mensen" inpikt.
Laten we wel wezen: "Tax Freedom Day" is een staaltje demagogie van de bovenste plank (en daarnaast een erg twijfelachtige profilering van de "fiscale dienstverlening" die PricewaterhouseCoopers levert).
Ten eerste zijn er enorme verschillen in wat "de Belg" nu eigenlijk bijdraagt. Kapitaalbezitters, bijvoorbeeld, betalen relatief gezien nauwelijks mee aan de overheidsinkomsten. Voor hen valt "Tax Freedom Day" dus veel eerder.
Ook, en dat is positiever, de grote groep van Belgen met een lager-dan-modaal inkomen kan veel eerder 'vieren'. Bovendien krijgt zij een deel van wat de rijkere groep aan belastingen betaalt, meteen uitgekeerd in de vorm van premies en steunmaatregelen.
Ten derde betaalt de overheid, wanneer ze tenminste haar publieke en sociale taak goed opneemt, met die belastingen een resem publieke voorzieningen die ook "voor onszelf" zijn. Wat baat het om de "Tax Freedom Day" naar voor op te schuiven (zoals in de VS) en vervolgens nog veel meer geld te moeten uitgeven aan private gezondheidszorg of onderwijs?
Het is tijd om te stoppen met de demagogie dat de globale bijdrage voor de publieke taken naar beneden zou moeten. Wat wel dringend moet veranderen, is de slechte balans tussen het hoge aandeel betaald door werknemers, en het lage aandeel betaald uit bedrijfswinsten en door kapitaalbezitters. Maar daar hoor je de promotoren van "Tax Freedom Day" dan weer niet over.
Laten we wel wezen: "Tax Freedom Day" is een staaltje demagogie van de bovenste plank (en daarnaast een erg twijfelachtige profilering van de "fiscale dienstverlening" die PricewaterhouseCoopers levert).
Ten eerste zijn er enorme verschillen in wat "de Belg" nu eigenlijk bijdraagt. Kapitaalbezitters, bijvoorbeeld, betalen relatief gezien nauwelijks mee aan de overheidsinkomsten. Voor hen valt "Tax Freedom Day" dus veel eerder.
Ook, en dat is positiever, de grote groep van Belgen met een lager-dan-modaal inkomen kan veel eerder 'vieren'. Bovendien krijgt zij een deel van wat de rijkere groep aan belastingen betaalt, meteen uitgekeerd in de vorm van premies en steunmaatregelen.
Ten derde betaalt de overheid, wanneer ze tenminste haar publieke en sociale taak goed opneemt, met die belastingen een resem publieke voorzieningen die ook "voor onszelf" zijn. Wat baat het om de "Tax Freedom Day" naar voor op te schuiven (zoals in de VS) en vervolgens nog veel meer geld te moeten uitgeven aan private gezondheidszorg of onderwijs?
Het is tijd om te stoppen met de demagogie dat de globale bijdrage voor de publieke taken naar beneden zou moeten. Wat wel dringend moet veranderen, is de slechte balans tussen het hoge aandeel betaald door werknemers, en het lage aandeel betaald uit bedrijfswinsten en door kapitaalbezitters. Maar daar hoor je de promotoren van "Tax Freedom Day" dan weer niet over.
vrijdag 9 mei 2008
Sexisme in linkse media
Er wordt beweerd dat De Morgen van de ondergang gered werd dankzij de overname door De Persgroep in 1989 (DM 9/5). Als je naar de lezerscijfers kijkt, vond de kentering echter pas jaren later plaats, toen De Morgen ervoor koos om een meer populaire toer op te gaan. De krant werd op allerlei vlakken (stijl, onderwerpen, lay-out,..) toegankelijker gemaakt, en met succes. Ook al was de krant onder Paul Goossens inhoudelijk sterker, dankzij deze ingreep hebben we gelukkig nog een progressieve krant in Vlaanderen. Maar als popularisering omslaat in plat sexisme, dan hoeft het voor mij niet meer.
Even terug in de tijd. In de jaren '80 en '90 verloren de alternatieve media, die er vaak een links profiel op nahielden, zwaar terrein. Dat kwam vooral omdat ze gelijkgesteld werden aan moeilijkdoenerij en droog academisme. Ze waren niet meer in lijn met de "tijdsgeest". Het overwegend mannelijke publiek voor dit soort media haakte massaal af. In dit decennium mag het allemaal wat populairder en lichter van toon. Een trieste bijwerking daarvan is echter het sexisme dat nu in veel alternatieve media de boventoon voert. Het "laddism" dat uit Groot-Britannië overwaaide, werd daarbij de norm: veel platte, en vaak vrouw-vernederende grappen moeten het profiel verbreden en het afhakende mannelijk publiek aan boord houden.
In Vlaanderen wees Woestijnvis voorzichtig de weg met bvb. "De Slimste Mens" en "De Laatste Show" (onder Marc Uytterhoeven), programma's vol aangebrande moppen en puberale humor. Zo wisten ze met TV-programma's die licht-alternatief van toon zijn, toch een reuzenpubliek te bereiken. Studio Brussel volgde dapper de trend en introduceerde het sjabloon van de haantje-de-voorste mannelijke presentator en zijn bevallige vrouwelijke sidekick die een aaneenschakeling van platte en regelmatig sexistische opmerkingen en grollen over zich heen krijgt. In Humo verkent huistekenaar Jeroom de grenzen van de smaak met allerlei grappig bedoelde afbeeldingen van vrouwen die vernederd en zelfs gefolterd worden. De Morgen onttrekt zich tot nog toe aan deze trend en verdient daarvoor werkelijk alle lof.
Maar hebben ze nu ook daar ontdekt dat hun publiek te vrouwelijk wordt? In elk geval komt de DM-showbiz-rubriek "Mensenlief", typisch zo'n rubriek die voor een populaire noot zorgt, de laatste tijd meer en meer "laddish" uit de hoek. Deze week nog werd een Amerikaanse actrice er gekwalificeerd als "een vers bestegen slet" (DM 6/5). Grappig hoor, maar het succes van DM van de afgelopen tien jaar bewijst dat je dergelijke uitlatingen niet nodig hebt om een breed publiek aan te spreken.
Even terug in de tijd. In de jaren '80 en '90 verloren de alternatieve media, die er vaak een links profiel op nahielden, zwaar terrein. Dat kwam vooral omdat ze gelijkgesteld werden aan moeilijkdoenerij en droog academisme. Ze waren niet meer in lijn met de "tijdsgeest". Het overwegend mannelijke publiek voor dit soort media haakte massaal af. In dit decennium mag het allemaal wat populairder en lichter van toon. Een trieste bijwerking daarvan is echter het sexisme dat nu in veel alternatieve media de boventoon voert. Het "laddism" dat uit Groot-Britannië overwaaide, werd daarbij de norm: veel platte, en vaak vrouw-vernederende grappen moeten het profiel verbreden en het afhakende mannelijk publiek aan boord houden.
In Vlaanderen wees Woestijnvis voorzichtig de weg met bvb. "De Slimste Mens" en "De Laatste Show" (onder Marc Uytterhoeven), programma's vol aangebrande moppen en puberale humor. Zo wisten ze met TV-programma's die licht-alternatief van toon zijn, toch een reuzenpubliek te bereiken. Studio Brussel volgde dapper de trend en introduceerde het sjabloon van de haantje-de-voorste mannelijke presentator en zijn bevallige vrouwelijke sidekick die een aaneenschakeling van platte en regelmatig sexistische opmerkingen en grollen over zich heen krijgt. In Humo verkent huistekenaar Jeroom de grenzen van de smaak met allerlei grappig bedoelde afbeeldingen van vrouwen die vernederd en zelfs gefolterd worden. De Morgen onttrekt zich tot nog toe aan deze trend en verdient daarvoor werkelijk alle lof.
Maar hebben ze nu ook daar ontdekt dat hun publiek te vrouwelijk wordt? In elk geval komt de DM-showbiz-rubriek "Mensenlief", typisch zo'n rubriek die voor een populaire noot zorgt, de laatste tijd meer en meer "laddish" uit de hoek. Deze week nog werd een Amerikaanse actrice er gekwalificeerd als "een vers bestegen slet" (DM 6/5). Grappig hoor, maar het succes van DM van de afgelopen tien jaar bewijst dat je dergelijke uitlatingen niet nodig hebt om een breed publiek aan te spreken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
