Dinsdagavond kwam barones en ex-CD&V senatrice Bea Cantillon haar nieuwste onderzoeksrapport over Vlaamse ouderen voorstellen op Phara. Ze begon met de boodschap dat het een overwegend positief rapport was: Het gaat goed met onze zestigplussers, want "ze hebben veel te consumeren". Dit kan iedereen beamen die wel eens door het raam van een sterrenrestaurant naar binnen kijkt. De paradox is dat ze dat doen met een relatief laag pensioen, aldus Cantillon. Ander punt van Cantillon: de vergrijzing begint vanaf volgend jaar, wanneer we voor de baby boomers moeten beginnen betalen.
Je hebt de indruk dat de baby boomers overal mee wegkomen, wierp Phara terecht op: opgegroeid in de golden sixties, en nu nog snel met pensioen voor de pensioenleeftijd omhoog moet en de voorwaarden versoberen. Maar dat vond mevrouw Cantillon helemaal niet. Ze haalde prompt de recente babyboom-mantra "solidariteit van de jonge generatie met de oude generatie" boven. En nog sterker: omdat de pensioenen relatief laag zijn, zit er "best nog wat rek" op de bedragen die betaald worden door de jonge generatie aan de oudere.
De blinde vlek voor alle schulden en lasten die de babyboomers op de jongere generatie hebben afgewenteld neemt hiermee ongekende proporties aan. Vraagt mevrouw Cantillon zich dan niet af waar die paradox vandaan komt, dat de pensioenen laag zijn, maar dat zoveel zestigplussers toch zoveel te besteden hebben? De babyboomers hebben de laatste decennia een echte hold-up gepleegd op de collectiviteit. Terwijl ze lekker bezig waren met taaloorlogje spelen tussen Vlamingen en Walen hebben ze een overheidsschuld opgebouwd die de komende generaties nog lang zal belasten. Ze hebben onze ruimtelijke ordening onherstelbaar verprutst en dankzij de enorme stijging van de huizenprijzen die daarvan een gevolg was, betaalt de jonge generatie de komende dertig jaar een torenhoge hypotheekschuld af. Ze hebben gewacht met de pensioenleeftijd op te trekken tot zij niet meer aan de beurt waren. En ga zo maar door.
Wat dringend nodig is, is juist solidariteit van (het rijke deel van) de oude generatie met zowel de armere ouderen als met de jongere generatie. Met andere woorden, een veel sterke belasting op kapitaal en luxegoederen. En als dat dan een terugval betekent van de economische sectoren van de sterrenrestaurants en van de Middelandse zeecruises, so be it. De maatschappij als geheel zal er een stuk beter bij varen.
woensdag 4 maart 2009
vrijdag 24 oktober 2008
Atheïstische Buscampagne
Londen wordt al een tijdje geplaagd door een aantal opdringerige en misleidende godsdienstige advertentiecampagnes in Britse bussen. Ze proberen mensen angst te doen krijgen en in de armen van kerkgemeenschappen of sektes te jagen.
Als antwoord heeft een columniste van de Guardian, samen met de Britse Humanist Association, een tegencampagne opgezet. Ze wordt volop gesteund door Richard Dawkins, één van de vaders van de sociobiologie en auteur van o.a. The God Delusion. Hier staat de oproep voor campagnegeld. Het oorspronkelijke doel was 5.500 pond verzamelen, maar de actie is zo'n succes dat men intussen al zo'n twintig keer meer heeft ingezameld. Sinds dinsdag zien de bussen in Engeland er dus uit zoals hiernaast!
dinsdag 21 oktober 2008
Beurscrisis nog maar het begin
In april postte ik een eerste bericht over de beurscrisis. Op dat moment was Paul Goossens de enige in de nationale pers die het reeds over het "massavernietigingswapen" van het casinokapitalisme had, een wapen dat dringend moet ontmanteld worden voor het de reële economie helemaal kapot maakt. Het voormalig progressieve weekblad Humo hield het op dat moment nog bij de analyses van Pascal Paepen waarin platitudes werden geponeerd als "de beurs heeft altijd gelijk".
Inmiddels buitelt iedereen over elkaar om te roepen dat de beurs niet altijd gelijk heeft en dat er dringend grenzen moeten gesteld worden. Oef, denk je dan, nu gaat er echt iets gebeuren. Maar wat wordt er voorgesteld? Meer geld in het bankwezen pompen en een stukje nationaliseren is op dit moment ongeveer het verst dat men durft gaan. Iedereen is het erover eens dat dat totaal geen lange-termijnoplossing is. Een Europese toezichthouder op de banksector, roepen de grootste durfals. Komaan jongens. Elk land heeft een toezichthouder, in de VS zijn er toezichthouders met hopen; die staan erbij en die kijken ernaar. Een verbod op risicovolle beleggingen door banken, roepen anderen. Dit geeft nog steeds vrij spel aan de hefboomfondsen en de speculanten.
Het is allemaal 'Kurieren an Symptomen'. Er moet diepgaand hervormd worden, nl. (1) afschaffen van de dollar als wereldmunt, (2) weg-belasten van flitskapitaal en speculatie, (3) de beslissingsmacht in bedrijven meer leggen bij management EN werknemers en een stuk minder bij de aandeelhouders.
Klinkt overdreven of onhaalbaar? 2 zeer eenvoudige uitspraken van de afgelopen week die de meltdown aankondigen als we niet tot dat soort ingrepen overgaan:
- Philippe Haspeslagh, de nieuwe directeur van de Vlerick Management School, afgelopen week in De Tijd: de beursspeculanten eisen jaar na jaar van elk bedrijf 10 tot 15% winstgroei, terwijl de economie als geheel maar 2 tot 3% groeit. Tenzij met ongelooflijke productiviteitsstijgingen kan zoiets maar een tijdje volgehouden worden, maar vervolgens stort heel dat systeem onherroepelijk in.
- Kees Vendrik, Nederlands Kamerlid van GroenLinks, gisteren in De Wereld Draait Door: we moeten ons dringend de-solidariseren van de dollar als wereldmunt. De VS is op dit moment verschillende keren failliet en het enige wat dat land nog rechthoudt is het bijdrukken van dollars die de rest van de wereld verplicht moet accepteren. Dit pyramidesysteem stuikt binnenkort in elkaar en dan kunnen wij er maar beter zo ver mogelijk vandaan blijven.
Het casino moet niet gereguleerd worden, maar ontmanteld.
Inmiddels buitelt iedereen over elkaar om te roepen dat de beurs niet altijd gelijk heeft en dat er dringend grenzen moeten gesteld worden. Oef, denk je dan, nu gaat er echt iets gebeuren. Maar wat wordt er voorgesteld? Meer geld in het bankwezen pompen en een stukje nationaliseren is op dit moment ongeveer het verst dat men durft gaan. Iedereen is het erover eens dat dat totaal geen lange-termijnoplossing is. Een Europese toezichthouder op de banksector, roepen de grootste durfals. Komaan jongens. Elk land heeft een toezichthouder, in de VS zijn er toezichthouders met hopen; die staan erbij en die kijken ernaar. Een verbod op risicovolle beleggingen door banken, roepen anderen. Dit geeft nog steeds vrij spel aan de hefboomfondsen en de speculanten.
Het is allemaal 'Kurieren an Symptomen'. Er moet diepgaand hervormd worden, nl. (1) afschaffen van de dollar als wereldmunt, (2) weg-belasten van flitskapitaal en speculatie, (3) de beslissingsmacht in bedrijven meer leggen bij management EN werknemers en een stuk minder bij de aandeelhouders.
Klinkt overdreven of onhaalbaar? 2 zeer eenvoudige uitspraken van de afgelopen week die de meltdown aankondigen als we niet tot dat soort ingrepen overgaan:
- Philippe Haspeslagh, de nieuwe directeur van de Vlerick Management School, afgelopen week in De Tijd: de beursspeculanten eisen jaar na jaar van elk bedrijf 10 tot 15% winstgroei, terwijl de economie als geheel maar 2 tot 3% groeit. Tenzij met ongelooflijke productiviteitsstijgingen kan zoiets maar een tijdje volgehouden worden, maar vervolgens stort heel dat systeem onherroepelijk in.
- Kees Vendrik, Nederlands Kamerlid van GroenLinks, gisteren in De Wereld Draait Door: we moeten ons dringend de-solidariseren van de dollar als wereldmunt. De VS is op dit moment verschillende keren failliet en het enige wat dat land nog rechthoudt is het bijdrukken van dollars die de rest van de wereld verplicht moet accepteren. Dit pyramidesysteem stuikt binnenkort in elkaar en dan kunnen wij er maar beter zo ver mogelijk vandaan blijven.
Het casino moet niet gereguleerd worden, maar ontmanteld.
vrijdag 3 oktober 2008
Staking maandag
Verschillende politici, Bart Somers van Open VLD op kop, verklaren dat de door het ABVV opgezette staking van maandag “onverantwoord” is en tot economische problemen zal leiden.
Pardon? De financiële sector blijkt miljarden vergokt te hebben in een nauwelijks verhulde vorm van het pyramidespel. De verlamming van de regering door de communautaire ruziemakers heeft inmiddels een economische achterstand veroorzaakt ten opzichte van Nederland en Duitsland die ook al in de miljarden loopt.
En nu komen deze heren de werknemers bedreigen dat WIJ de economie in gevaar zouden brengen? Is er nog iemand die hierin trapt? Jarenlange 'verantwoorde' inleveringen worden door de politici en de financiële sector in enkele maanden weggegooid. En nu durven ze te komen zeggen dat we opnieuw moeten matigen? Zodat zij vervolgens vers geld hebben om te vergokken?
Zolang we geen verantwoordelijke regering hebben en zolang de financiële sector niet streng gereguleerd is, zou het onverantwoord naïef zijn mochten de werknemers nu opnieuw loonmatigingen slikken.
Pardon? De financiële sector blijkt miljarden vergokt te hebben in een nauwelijks verhulde vorm van het pyramidespel. De verlamming van de regering door de communautaire ruziemakers heeft inmiddels een economische achterstand veroorzaakt ten opzichte van Nederland en Duitsland die ook al in de miljarden loopt.
En nu komen deze heren de werknemers bedreigen dat WIJ de economie in gevaar zouden brengen? Is er nog iemand die hierin trapt? Jarenlange 'verantwoorde' inleveringen worden door de politici en de financiële sector in enkele maanden weggegooid. En nu durven ze te komen zeggen dat we opnieuw moeten matigen? Zodat zij vervolgens vers geld hebben om te vergokken?
Zolang we geen verantwoordelijke regering hebben en zolang de financiële sector niet streng gereguleerd is, zou het onverantwoord naïef zijn mochten de werknemers nu opnieuw loonmatigingen slikken.
woensdag 24 september 2008
VS versus islam - reacties
Ik stuurde mijn vorige post ook naar Indymedia.
De reacties, die tot mijn verbazing focusten op 1 zin tussen haakjes in de allerlaatste alinea, zijn te lezen op: http://www.indymedia.be/en/node/29371
De reacties, die tot mijn verbazing focusten op 1 zin tussen haakjes in de allerlaatste alinea, zijn te lezen op: http://www.indymedia.be/en/node/29371
zaterdag 13 september 2008
Anti-moslim versus Anti-lekenstaat? Een poging tot progressieve consensus
In De Morgen en op Indymedia is het de laatste dagen weer oorlog tussen de 'multiculturelen' en de 'vrijzinnigen'. Naomi Wolf en Walter Pauli staan pal voor de godsdienstvrijheid, Van Istendael en Barnard verdedigen de seculiere staat. Allemaal prima, maar moet het echt zo karikaturaal? Hebben we echt nood aan een debat waarin je blijkbaar ofwel islamieten nazi's en antisemieten moet noemen, ofwel de islam of het Amerikaanse model van '(godsdienst)vrijheid, blijheid' moet verheerlijken? Kunnen we even de loopgraven verlaten en enige progressieve 'common sense' nastreven? Een pragmatische en eerlijke consensus lijkt mij het volgende.
Neoconservatieven (Cheney, Bush, en dichter bij huis Geert Wilders of Mia Doornaert) proberen moslims over heel de wereld te criminaliseren en een nieuwe godsdienstoorlog te ontketenen. Hoe meer mensen zich met een godsdienst gaan vereenzelvigen, hoe beter voor deze lui. Ze willen een duidelijke polarisatie tussen christenen en moslims. Een juiste reactie lijkt me: de moslimwereld verdedigen tegen de neoconservatieve aanval, en begrip hebben voor hun protest, maar zonder in deze polarisatie tussen religies mee te gaan. Door maatschappelijke identiteit te koppelen aan geloof, speel je enkel mee in het spel van Bush versus Bin Laden.
Allochtonen uit moslimlanden hebben het moeilijk in onze maatschappij. Veel kritiek op de islam is verdoken racisme. Maar dat betekent nog niet dat elke kritiek op de manier waarop vele moslimmannen zich opstellen, racistisch is. Anders zijn we even karikaturaal bezig als de Benno Barnards die elke aanklacht tegen Israel als antisemitisch bestempelen.
Er schort iets aan de vrouwenrechten in de meeste islamlanden en -gemeenschappen. Wie enig respect heeft voor de Verklaring van de Rechten van de Mens, moet dat toegeven. De vraag is hoe je daar iets aan kan doen. Frontale aanvallen op "De Islam" zijn contraproductief, maar lofzangen op de hoofddoek ook. Hoe is dat bij ons gegaan? Katholieke vrouwen, die in de jaren 1950 in veel gevallen nog in een vergelijkbare situatie zaten als vele moslimvrouwen nu, hebben zichzelf ontvoogd toen ze gingen werken vanaf de jaren zestig. Alles wat de moslima bevestigt als moderne, werkende, zelfstandige vrouw is van levensbelang.
Terwijl alle allochtone vrouwen steun verdienen vanwege de kwetsbare positie waarin ze zitten, verdienen ze niet allemaal om tot rolmodel gebombardeerd te worden. Laten we even op lange termijn denken voor we enerzijds de onderdrukte sloor, of anderzijds de hoofddoekdraagster die zich lekker rebels met de islam gaat identificeren tot icoon uitroepen. Het zijn integendeel de geëmancipeerde (ex-)moslima's, die zich vaak met veel moeite onttrokken hebben aan allerlei religieuze geboden, die de meeste bewondering verdienen. Een Bettina Geysen, die ostentatief met een hoofddoek gaat rondlopen, dat is een slag in het gezicht van de vele moslimmeisjes in ons land die aan de vaak verstikkende tradities trachten te ontsnappen en die het meest onze hulp en sympathie verdienen.
Zowel 'godsdienstvrjheid' als 'scheiding van kerk en staat' zijn allebei lovenswaardige idealen. Los van het ideologische debat, is het goed om even te kijken wat een nadruk op 'godsdienstvrijheid' versus een nadruk op 'scheiding kerk en staat' in de praktijk oplevert.
Het Angelsaksische model van vrijheid van godsdiensten om zich in het openbare leven te mengen, leidt in de praktijk tot hele enge dingen. Sinds wanneer is het Amerikaanse multi-religieuze lappendeken het utopia dat wij moeten nastreven? Het is de grimmige wereld van TV-predikanten, Scientology, aanslagen op abortusklinieken en Creationisme op school. De invloed van godsdiensten op het openbare leven is er inmiddels zo groot, dat het de politiek voor een groot deel overheerst. Wat dat oplevert, hebben we de voorbije acht jaar gezien.
Het Europees-continentale model van scheiding kerk en staat wordt het best belichaamd door de Franse "état laïque". Moslimorganisaties kunnen zich in Frankrijk in alle vrijheid uiten, maar zij kennen wel hun plaats in de maatschappij. Zij hebben dan ook vaak het voortouw genomen om moslims op te roepen zich niet te laten meeslepen in de polarisatie, bijvoorbeeld toen de Allahcartoons gepubliceerd werden.
Of neem een voorbeeld hier in België. In België stelde het katholieke onderwijs zich het laatste decennium vrij gematigd en tolerant op. Toen keurde Frank Vandenbroucke vorig jaar het decreet goed dat katholieke scholen op volledig dezelfde voet zet als het neutrale onderwijs. Prompt kondigde het katholiek onderwijs aan dat het tijd was om het eigen profiel te verscherpen, en om homoseksuele en ongelovige leraren te gaan screenen en weren. Godsdienstvrijheid is dus prima zolang het duidelijk is dat godsdienst een privézaak is die beschermd wordt maar geen recht heeft zichzelf als openbare zaak voor te stellen.
Kortom, laten we ons vooral niet meeslepen in de polarisatie van de anti-moslim, noch de anti-lekenstaat-profeten. Concrete maatregelen (bvb. quota) eisen om allochtonen te laten deelnemen aan het arbeidsproces, afstand nemen van elke steun aan de Amerikaanse oorlog tegen de moslimwereld (dus weg uit Afghanistan), maar anderzijds respect eisen van iedereen voor het neutrale karakter van de overheid (vb. geen hoofddoek aan het loket, geen kruisbeeld in de rechtszaal) lijkt me de juiste progressieve conclusie.
Neoconservatieven (Cheney, Bush, en dichter bij huis Geert Wilders of Mia Doornaert) proberen moslims over heel de wereld te criminaliseren en een nieuwe godsdienstoorlog te ontketenen. Hoe meer mensen zich met een godsdienst gaan vereenzelvigen, hoe beter voor deze lui. Ze willen een duidelijke polarisatie tussen christenen en moslims. Een juiste reactie lijkt me: de moslimwereld verdedigen tegen de neoconservatieve aanval, en begrip hebben voor hun protest, maar zonder in deze polarisatie tussen religies mee te gaan. Door maatschappelijke identiteit te koppelen aan geloof, speel je enkel mee in het spel van Bush versus Bin Laden.
Allochtonen uit moslimlanden hebben het moeilijk in onze maatschappij. Veel kritiek op de islam is verdoken racisme. Maar dat betekent nog niet dat elke kritiek op de manier waarop vele moslimmannen zich opstellen, racistisch is. Anders zijn we even karikaturaal bezig als de Benno Barnards die elke aanklacht tegen Israel als antisemitisch bestempelen.
Er schort iets aan de vrouwenrechten in de meeste islamlanden en -gemeenschappen. Wie enig respect heeft voor de Verklaring van de Rechten van de Mens, moet dat toegeven. De vraag is hoe je daar iets aan kan doen. Frontale aanvallen op "De Islam" zijn contraproductief, maar lofzangen op de hoofddoek ook. Hoe is dat bij ons gegaan? Katholieke vrouwen, die in de jaren 1950 in veel gevallen nog in een vergelijkbare situatie zaten als vele moslimvrouwen nu, hebben zichzelf ontvoogd toen ze gingen werken vanaf de jaren zestig. Alles wat de moslima bevestigt als moderne, werkende, zelfstandige vrouw is van levensbelang.
Terwijl alle allochtone vrouwen steun verdienen vanwege de kwetsbare positie waarin ze zitten, verdienen ze niet allemaal om tot rolmodel gebombardeerd te worden. Laten we even op lange termijn denken voor we enerzijds de onderdrukte sloor, of anderzijds de hoofddoekdraagster die zich lekker rebels met de islam gaat identificeren tot icoon uitroepen. Het zijn integendeel de geëmancipeerde (ex-)moslima's, die zich vaak met veel moeite onttrokken hebben aan allerlei religieuze geboden, die de meeste bewondering verdienen. Een Bettina Geysen, die ostentatief met een hoofddoek gaat rondlopen, dat is een slag in het gezicht van de vele moslimmeisjes in ons land die aan de vaak verstikkende tradities trachten te ontsnappen en die het meest onze hulp en sympathie verdienen.
Zowel 'godsdienstvrjheid' als 'scheiding van kerk en staat' zijn allebei lovenswaardige idealen. Los van het ideologische debat, is het goed om even te kijken wat een nadruk op 'godsdienstvrijheid' versus een nadruk op 'scheiding kerk en staat' in de praktijk oplevert.
Het Angelsaksische model van vrijheid van godsdiensten om zich in het openbare leven te mengen, leidt in de praktijk tot hele enge dingen. Sinds wanneer is het Amerikaanse multi-religieuze lappendeken het utopia dat wij moeten nastreven? Het is de grimmige wereld van TV-predikanten, Scientology, aanslagen op abortusklinieken en Creationisme op school. De invloed van godsdiensten op het openbare leven is er inmiddels zo groot, dat het de politiek voor een groot deel overheerst. Wat dat oplevert, hebben we de voorbije acht jaar gezien.
Het Europees-continentale model van scheiding kerk en staat wordt het best belichaamd door de Franse "état laïque". Moslimorganisaties kunnen zich in Frankrijk in alle vrijheid uiten, maar zij kennen wel hun plaats in de maatschappij. Zij hebben dan ook vaak het voortouw genomen om moslims op te roepen zich niet te laten meeslepen in de polarisatie, bijvoorbeeld toen de Allahcartoons gepubliceerd werden.
Of neem een voorbeeld hier in België. In België stelde het katholieke onderwijs zich het laatste decennium vrij gematigd en tolerant op. Toen keurde Frank Vandenbroucke vorig jaar het decreet goed dat katholieke scholen op volledig dezelfde voet zet als het neutrale onderwijs. Prompt kondigde het katholiek onderwijs aan dat het tijd was om het eigen profiel te verscherpen, en om homoseksuele en ongelovige leraren te gaan screenen en weren. Godsdienstvrijheid is dus prima zolang het duidelijk is dat godsdienst een privézaak is die beschermd wordt maar geen recht heeft zichzelf als openbare zaak voor te stellen.
Kortom, laten we ons vooral niet meeslepen in de polarisatie van de anti-moslim, noch de anti-lekenstaat-profeten. Concrete maatregelen (bvb. quota) eisen om allochtonen te laten deelnemen aan het arbeidsproces, afstand nemen van elke steun aan de Amerikaanse oorlog tegen de moslimwereld (dus weg uit Afghanistan), maar anderzijds respect eisen van iedereen voor het neutrale karakter van de overheid (vb. geen hoofddoek aan het loket, geen kruisbeeld in de rechtszaal) lijkt me de juiste progressieve conclusie.
woensdag 30 juli 2008
Boycot Israel
Ter gelegenheid van 60 jaar etnische zuivering tegen de Palestijnen, is de campagne om producten uit de bezette nederzettingen en Israël te boycotten, verhevigd. Een breed front van humanitaire organisaties, inclusief een aantal linkse Joodse organisaties, roept op tot deze boycot.
Jaffa (fruit), Carmel (groenten en fruit), Sabra (etenswaren) Tivall & Planet Green (vegetarisch) zijn de bekendste merken, en liggen in de schappen van zowat alle Belgische en Nederlandse supermarkten.
Maar er zijn nog andere producten waar bloed aan kleeft. Israël vermeldt bewust niet welke producten uit de bezette gebieden, en welke uit Israël komen. Soms wordt ook herkomst Israël verzwegen. Als je twijfelt, kijk dan naar het landnummer op de streepjescode. Als de streepjescode begint met 729, laat het dan in de rekken liggen.
De boycot loopt tot Israël de VN-resoluties en de Conventie van Genève respecteert, en de bezetting, martelingen en racistische wetten stopzet.
Kijk hier voor meer info
Jaffa (fruit), Carmel (groenten en fruit), Sabra (etenswaren) Tivall & Planet Green (vegetarisch) zijn de bekendste merken, en liggen in de schappen van zowat alle Belgische en Nederlandse supermarkten.
Maar er zijn nog andere producten waar bloed aan kleeft. Israël vermeldt bewust niet welke producten uit de bezette gebieden, en welke uit Israël komen. Soms wordt ook herkomst Israël verzwegen. Als je twijfelt, kijk dan naar het landnummer op de streepjescode. Als de streepjescode begint met 729, laat het dan in de rekken liggen.
De boycot loopt tot Israël de VN-resoluties en de Conventie van Genève respecteert, en de bezetting, martelingen en racistische wetten stopzet.
Kijk hier voor meer info
Abonneren op:
Posts (Atom)