Ter gelegenheid van 60 jaar etnische zuivering tegen de Palestijnen, is de campagne om producten uit de bezette nederzettingen en Israël te boycotten, verhevigd. Een breed front van humanitaire organisaties, inclusief een aantal linkse Joodse organisaties, roept op tot deze boycot.
Jaffa (fruit), Carmel (groenten en fruit), Sabra (etenswaren) Tivall & Planet Green (vegetarisch) zijn de bekendste merken, en liggen in de schappen van zowat alle Belgische en Nederlandse supermarkten.
Maar er zijn nog andere producten waar bloed aan kleeft. Israël vermeldt bewust niet welke producten uit de bezette gebieden, en welke uit Israël komen. Soms wordt ook herkomst Israël verzwegen. Als je twijfelt, kijk dan naar het landnummer op de streepjescode. Als de streepjescode begint met 729, laat het dan in de rekken liggen.
De boycot loopt tot Israël de VN-resoluties en de Conventie van Genève respecteert, en de bezetting, martelingen en racistische wetten stopzet.
Kijk hier voor meer info
woensdag 30 juli 2008
vrijdag 13 juni 2008
God maakt je dom
Psychologieprofessor Richard Lynn claimt in het volgende nummer van het wetenschappelijk tijdschrift Intelligence dat er een direct verband is tussen atheïsme en een hoog IQ. Dit staat te lezen in de Times. ICT site The Register brengt het zo:
En verder heet het:
Wetenschappelijk gezien zal je enkel kunnen spreken van significante correlatie in plaats van causaal verband (en dat is het probleem met al die zogenaamd spectaculaire of controversiële onderzoeken van Lynn) maar blijft moeite waard om even te vermelden. Eerder al was er onderzoek dat aantoonde dat een hoog IQ en een progressief wereldbeeld positief gecorreleerd zijn. Ook toonde onderzoek reeds aan dat in de VS, waar dankzij het onderwijs- en mediasysteem de kloof tussen dom en slim bij uitstek groot is, er ook een enorme kloof gaapt tussen de gewone bevolking, die heel erg religieus is, en topwetenschappers, waarvan bijna niemand religieus is. Droge commentaar van The Register:
"A psychology researcher has controversially claimed that stupidity is causally linked to how likely people are to believe in God. University of Ulster professor Richard Lynn will draw the conclusion in new research due to be published in the journal Intelligence, the Times Higher Education Supplement reports.
Lynn and his two co-authors argue that average IQ is an excellent predictor of what proportion of the population are true believers, across 137 countries. They also cite surveys of the US Academy of Sciences and UK Royal Academy showing single-digit rates of religious belief among academics."
En verder heet het:
"Lynn pointed out that most children do believe in God, but as their intelligence develops they tend to have doubts or reject religion. Similarly, as average IQ in Western societies increased through the 20th century, so did rates of atheism, he said.
The researchers' claims of a direct causal link have drawn criticism from others in intelligence research, who argue their conclusions are too simplistic. London Metropolitan University's Dr David Hardman said: "It is very difficult to conduct true experiments that would explicate a causal relationship between IQ and religious belief. Nonetheless, there is evidence from other domains that higher levels of intelligence are associated with a greater ability - or perhaps willingness - to question and overturn strongly felt intuitions."
Wetenschappelijk gezien zal je enkel kunnen spreken van significante correlatie in plaats van causaal verband (en dat is het probleem met al die zogenaamd spectaculaire of controversiële onderzoeken van Lynn) maar blijft moeite waard om even te vermelden. Eerder al was er onderzoek dat aantoonde dat een hoog IQ en een progressief wereldbeeld positief gecorreleerd zijn. Ook toonde onderzoek reeds aan dat in de VS, waar dankzij het onderwijs- en mediasysteem de kloof tussen dom en slim bij uitstek groot is, er ook een enorme kloof gaapt tussen de gewone bevolking, die heel erg religieus is, en topwetenschappers, waarvan bijna niemand religieus is. Droge commentaar van The Register:
"Next week: exclusive Reg research reveals the link between obesity and love of cake".
dinsdag 10 juni 2008
Anti-belastingen demagogie
Vandaag viert België "Tax Freedom Day" volgens de belastingconsulenten van PricewaterhouseCoopers (DM 10/06). "Tax Freedom Day", zo leren we, betekent dat "de Belg" vanaf die dag "voor zichzelf werkt, en niet voor de overheid". PricewaterhouseCoopers grijpt dit aan om te pleiten voor verdere belastingverlaging. En het werkt: in Groot-Britannië is er inmiddels zelfs een wetsvoorstel om van "Tax Freedom Day" een officiële feestdag te maken, zodat iedereen kan zien hoeveel die boze overheid van "de mensen" inpikt.
Laten we wel wezen: "Tax Freedom Day" is een staaltje demagogie van de bovenste plank (en daarnaast een erg twijfelachtige profilering van de "fiscale dienstverlening" die PricewaterhouseCoopers levert).
Ten eerste zijn er enorme verschillen in wat "de Belg" nu eigenlijk bijdraagt. Kapitaalbezitters, bijvoorbeeld, betalen relatief gezien nauwelijks mee aan de overheidsinkomsten. Voor hen valt "Tax Freedom Day" dus veel eerder.
Ook, en dat is positiever, de grote groep van Belgen met een lager-dan-modaal inkomen kan veel eerder 'vieren'. Bovendien krijgt zij een deel van wat de rijkere groep aan belastingen betaalt, meteen uitgekeerd in de vorm van premies en steunmaatregelen.
Ten derde betaalt de overheid, wanneer ze tenminste haar publieke en sociale taak goed opneemt, met die belastingen een resem publieke voorzieningen die ook "voor onszelf" zijn. Wat baat het om de "Tax Freedom Day" naar voor op te schuiven (zoals in de VS) en vervolgens nog veel meer geld te moeten uitgeven aan private gezondheidszorg of onderwijs?
Het is tijd om te stoppen met de demagogie dat de globale bijdrage voor de publieke taken naar beneden zou moeten. Wat wel dringend moet veranderen, is de slechte balans tussen het hoge aandeel betaald door werknemers, en het lage aandeel betaald uit bedrijfswinsten en door kapitaalbezitters. Maar daar hoor je de promotoren van "Tax Freedom Day" dan weer niet over.
Laten we wel wezen: "Tax Freedom Day" is een staaltje demagogie van de bovenste plank (en daarnaast een erg twijfelachtige profilering van de "fiscale dienstverlening" die PricewaterhouseCoopers levert).
Ten eerste zijn er enorme verschillen in wat "de Belg" nu eigenlijk bijdraagt. Kapitaalbezitters, bijvoorbeeld, betalen relatief gezien nauwelijks mee aan de overheidsinkomsten. Voor hen valt "Tax Freedom Day" dus veel eerder.
Ook, en dat is positiever, de grote groep van Belgen met een lager-dan-modaal inkomen kan veel eerder 'vieren'. Bovendien krijgt zij een deel van wat de rijkere groep aan belastingen betaalt, meteen uitgekeerd in de vorm van premies en steunmaatregelen.
Ten derde betaalt de overheid, wanneer ze tenminste haar publieke en sociale taak goed opneemt, met die belastingen een resem publieke voorzieningen die ook "voor onszelf" zijn. Wat baat het om de "Tax Freedom Day" naar voor op te schuiven (zoals in de VS) en vervolgens nog veel meer geld te moeten uitgeven aan private gezondheidszorg of onderwijs?
Het is tijd om te stoppen met de demagogie dat de globale bijdrage voor de publieke taken naar beneden zou moeten. Wat wel dringend moet veranderen, is de slechte balans tussen het hoge aandeel betaald door werknemers, en het lage aandeel betaald uit bedrijfswinsten en door kapitaalbezitters. Maar daar hoor je de promotoren van "Tax Freedom Day" dan weer niet over.
vrijdag 9 mei 2008
Sexisme in linkse media
Er wordt beweerd dat De Morgen van de ondergang gered werd dankzij de overname door De Persgroep in 1989 (DM 9/5). Als je naar de lezerscijfers kijkt, vond de kentering echter pas jaren later plaats, toen De Morgen ervoor koos om een meer populaire toer op te gaan. De krant werd op allerlei vlakken (stijl, onderwerpen, lay-out,..) toegankelijker gemaakt, en met succes. Ook al was de krant onder Paul Goossens inhoudelijk sterker, dankzij deze ingreep hebben we gelukkig nog een progressieve krant in Vlaanderen. Maar als popularisering omslaat in plat sexisme, dan hoeft het voor mij niet meer.
Even terug in de tijd. In de jaren '80 en '90 verloren de alternatieve media, die er vaak een links profiel op nahielden, zwaar terrein. Dat kwam vooral omdat ze gelijkgesteld werden aan moeilijkdoenerij en droog academisme. Ze waren niet meer in lijn met de "tijdsgeest". Het overwegend mannelijke publiek voor dit soort media haakte massaal af. In dit decennium mag het allemaal wat populairder en lichter van toon. Een trieste bijwerking daarvan is echter het sexisme dat nu in veel alternatieve media de boventoon voert. Het "laddism" dat uit Groot-Britannië overwaaide, werd daarbij de norm: veel platte, en vaak vrouw-vernederende grappen moeten het profiel verbreden en het afhakende mannelijk publiek aan boord houden.
In Vlaanderen wees Woestijnvis voorzichtig de weg met bvb. "De Slimste Mens" en "De Laatste Show" (onder Marc Uytterhoeven), programma's vol aangebrande moppen en puberale humor. Zo wisten ze met TV-programma's die licht-alternatief van toon zijn, toch een reuzenpubliek te bereiken. Studio Brussel volgde dapper de trend en introduceerde het sjabloon van de haantje-de-voorste mannelijke presentator en zijn bevallige vrouwelijke sidekick die een aaneenschakeling van platte en regelmatig sexistische opmerkingen en grollen over zich heen krijgt. In Humo verkent huistekenaar Jeroom de grenzen van de smaak met allerlei grappig bedoelde afbeeldingen van vrouwen die vernederd en zelfs gefolterd worden. De Morgen onttrekt zich tot nog toe aan deze trend en verdient daarvoor werkelijk alle lof.
Maar hebben ze nu ook daar ontdekt dat hun publiek te vrouwelijk wordt? In elk geval komt de DM-showbiz-rubriek "Mensenlief", typisch zo'n rubriek die voor een populaire noot zorgt, de laatste tijd meer en meer "laddish" uit de hoek. Deze week nog werd een Amerikaanse actrice er gekwalificeerd als "een vers bestegen slet" (DM 6/5). Grappig hoor, maar het succes van DM van de afgelopen tien jaar bewijst dat je dergelijke uitlatingen niet nodig hebt om een breed publiek aan te spreken.
Even terug in de tijd. In de jaren '80 en '90 verloren de alternatieve media, die er vaak een links profiel op nahielden, zwaar terrein. Dat kwam vooral omdat ze gelijkgesteld werden aan moeilijkdoenerij en droog academisme. Ze waren niet meer in lijn met de "tijdsgeest". Het overwegend mannelijke publiek voor dit soort media haakte massaal af. In dit decennium mag het allemaal wat populairder en lichter van toon. Een trieste bijwerking daarvan is echter het sexisme dat nu in veel alternatieve media de boventoon voert. Het "laddism" dat uit Groot-Britannië overwaaide, werd daarbij de norm: veel platte, en vaak vrouw-vernederende grappen moeten het profiel verbreden en het afhakende mannelijk publiek aan boord houden.
In Vlaanderen wees Woestijnvis voorzichtig de weg met bvb. "De Slimste Mens" en "De Laatste Show" (onder Marc Uytterhoeven), programma's vol aangebrande moppen en puberale humor. Zo wisten ze met TV-programma's die licht-alternatief van toon zijn, toch een reuzenpubliek te bereiken. Studio Brussel volgde dapper de trend en introduceerde het sjabloon van de haantje-de-voorste mannelijke presentator en zijn bevallige vrouwelijke sidekick die een aaneenschakeling van platte en regelmatig sexistische opmerkingen en grollen over zich heen krijgt. In Humo verkent huistekenaar Jeroom de grenzen van de smaak met allerlei grappig bedoelde afbeeldingen van vrouwen die vernederd en zelfs gefolterd worden. De Morgen onttrekt zich tot nog toe aan deze trend en verdient daarvoor werkelijk alle lof.
Maar hebben ze nu ook daar ontdekt dat hun publiek te vrouwelijk wordt? In elk geval komt de DM-showbiz-rubriek "Mensenlief", typisch zo'n rubriek die voor een populaire noot zorgt, de laatste tijd meer en meer "laddish" uit de hoek. Deze week nog werd een Amerikaanse actrice er gekwalificeerd als "een vers bestegen slet" (DM 6/5). Grappig hoor, maar het succes van DM van de afgelopen tien jaar bewijst dat je dergelijke uitlatingen niet nodig hebt om een breed publiek aan te spreken.
zaterdag 12 april 2008
Beurscrisis en volksverlakkerij
Het ultraliberale "financiële terrorisme" dat heerst op de beurs heeft de afgelopen maanden 6 keer het jaarbudget van de Europese Unie in rook doen opgaan (dixit Paul Goossens in De Morgen vandaag). Hij constateert met verbazing dat mensen niet kwader worden bij het horen van dat soort cijfers. En hij heeft gelijk, want eigenlijk komt het erop neer dat de onverantwoorde risico's van de banken en de speculatiedrift die hierop volgde, nu ertoe leiden dat de werknemers, die al jaren achtereen loonmatiging en productiviteitsstijgingen aan het slikken zijn, veel van die inspanningen zomaar zien weggeveegd worden.
Humo publiceerde deze week naar eigen zeggen een analyse met "nuance en fond" over de beurscrisis, in de vorm van een interview met econoom en beursgoeroe Pascal Paepen. De "analyse" is van een simplisme en een grofheid om bij te huilen. Hoewel er af en toe stilgestaan wordt bij enkele "decadente" uitwassen, baadt het betoog van Paepen in een bedenkelijk sfeertje van jolig cynisme en van beate bewondering voor de speculanten en banken die aan de oorsprong liggen van de hele crisis. Erger nog, door Paepens 'laissez faire, laissez aller' betoog voor te stellen als "ijzeren wetten" beweegt het interview zich op het randje van volksverlakkerij.
Eerste "wet" van Paepen: "de beurs heeft altijd gelijk". Wat een onzin. De beurs is een casino waar aandeelhouders en speculanten gokken met de toekomst van bedrijven en de werknemers die er werken. In het interview zelf komen genoeg voorbeelden aan bod van de irrationaliteit en het gepoker die heersen op de beurs, en die weinig meer met de echte economie te maken hebben.
Ook dat de beurs juicht telkens er mensen ontslagen worden, vindt Paepen normaal, want 'dat bewijst dat de bedrijven willen besparen'. Wat hij niet zegt, is dat dit mechanisme het gevolg is van nog zo'n geweldige "beurswet", namelijk dat bedrijven meer dan 10% winstgroei per jaar moeten boeken (en dus bvb. hetzelfde moeten produceren met elk jaar minder werknemers), omdat anders de beurs hun aandelen doet kelderen. Opnieuw, dit is geen wet, dit komt enkel door de hebberigheid van de aandeelhouders die de 10%-regel hebben uitgevonden.
Laatste "wet" van onze beursgoeroe: "er is geen alternatief". Heeft hij nog nooit gehoord van de Tobin taks, een uitgewerkt plan voor een internationale belasting op speculaties, zodat deze sterk ingeperkt kunnen worden? Of van belastingen op de winsten van grote traders? Of van de regelgeving om de technieken van de zgn. hefboomfondsen te verbieden, regelgeving die klaar lag maar die werd tegengehouden door Alan Greenspan? Om van meer radicale ingrepen nog maar te zwijgen. Deze ontsporing werd veroorzaakt door een blinde jacht op toplonen en topwinsten, over de rug van de 'echte economie'. Het alternatief is dus in wezen eenvoudig: dat soort toplonen en topwinsten sterk aan banden leggen, wegbelasten of onmogelijk maken. Het is wachten op politici en media die de publieke opinie genoeg kunnen mobilizeren zodat dit alternatief ook werkelijkheid kan worden.
Humo publiceerde deze week naar eigen zeggen een analyse met "nuance en fond" over de beurscrisis, in de vorm van een interview met econoom en beursgoeroe Pascal Paepen. De "analyse" is van een simplisme en een grofheid om bij te huilen. Hoewel er af en toe stilgestaan wordt bij enkele "decadente" uitwassen, baadt het betoog van Paepen in een bedenkelijk sfeertje van jolig cynisme en van beate bewondering voor de speculanten en banken die aan de oorsprong liggen van de hele crisis. Erger nog, door Paepens 'laissez faire, laissez aller' betoog voor te stellen als "ijzeren wetten" beweegt het interview zich op het randje van volksverlakkerij.
Eerste "wet" van Paepen: "de beurs heeft altijd gelijk". Wat een onzin. De beurs is een casino waar aandeelhouders en speculanten gokken met de toekomst van bedrijven en de werknemers die er werken. In het interview zelf komen genoeg voorbeelden aan bod van de irrationaliteit en het gepoker die heersen op de beurs, en die weinig meer met de echte economie te maken hebben.
Ook dat de beurs juicht telkens er mensen ontslagen worden, vindt Paepen normaal, want 'dat bewijst dat de bedrijven willen besparen'. Wat hij niet zegt, is dat dit mechanisme het gevolg is van nog zo'n geweldige "beurswet", namelijk dat bedrijven meer dan 10% winstgroei per jaar moeten boeken (en dus bvb. hetzelfde moeten produceren met elk jaar minder werknemers), omdat anders de beurs hun aandelen doet kelderen. Opnieuw, dit is geen wet, dit komt enkel door de hebberigheid van de aandeelhouders die de 10%-regel hebben uitgevonden.
Laatste "wet" van onze beursgoeroe: "er is geen alternatief". Heeft hij nog nooit gehoord van de Tobin taks, een uitgewerkt plan voor een internationale belasting op speculaties, zodat deze sterk ingeperkt kunnen worden? Of van belastingen op de winsten van grote traders? Of van de regelgeving om de technieken van de zgn. hefboomfondsen te verbieden, regelgeving die klaar lag maar die werd tegengehouden door Alan Greenspan? Om van meer radicale ingrepen nog maar te zwijgen. Deze ontsporing werd veroorzaakt door een blinde jacht op toplonen en topwinsten, over de rug van de 'echte economie'. Het alternatief is dus in wezen eenvoudig: dat soort toplonen en topwinsten sterk aan banden leggen, wegbelasten of onmogelijk maken. Het is wachten op politici en media die de publieke opinie genoeg kunnen mobilizeren zodat dit alternatief ook werkelijkheid kan worden.
vrijdag 28 maart 2008
Jean Bricmont
donderdag 27 maart 2008
Hoe Cuba concreet steunen?
Met het aftreden van Fidel Castro in Cuba kan verwacht worden dat de Cubaanse Revolutie onder druk komt te staan. Het Cubaanse regime is verre van perfect, maar zoals geweten is het qua sociale rechten één van de beste ter wereld. Desondanks blijft links nog veel teveel aan de kant staan, sommigen willen zelfs heiliger zijn dan de paus en boycotten Cuba! Maar kopen ondertussen wel producten uit de VS, één van de schadelijkste en schandelijkste regimes ter wereld. Hoe vervreemd kan je als links mens zijn... De meeste linksen vermijden om Cuba direct te steunen, murw geslagen door de media-matrakkage die enkel de aandacht vestigt op de politieke opposanten. De onderdrukking van die opposanten is wellicht in veel gevallen niet goed te praten (hoewel er zonder twijfel ook een behoorlijk aantal CIA agenten zal bij zijn, laten we niet naïef zijn). Maar in vergelijking met VS-gesteunde landen is het aantal politieke opposanten in de gevangenis zeer klein in Cuba, en martelingen onbestaande, daar is iedereen het over eens. De enige plaats in Cuba waar gemarteld wordt, is op Guantanamo Bay, door de Amerikanen.
Pas als Cuba onder de voet gelopen is, en terug het bordeel van de VS geworden, zullen die linksen wellicht met heimwee terugdenken aan de tijd dat er nog dat landje bestond waar men met vallen en opstaan een min of meer socialistisch land probeerde recht te houden. Ja, Nicaragua was altijd wat sympathieker, maar in Nicaragua is het linkse experiment dan ook al bijna 20 jaar verdwenen!
Voor wie niet zomaar wil afwachten tot het in Cuba zover is, hier een aantal mogelijkheden om het land concreet te steunen. En who cares dat er misschien af en toe een verdwaalde maoïst met die acties te maken heeft, boycot je ook de Damiaanactie omdat daar de katholieke zuil achter zit of het Rode Kruis vanwege de banden met het koningshuis?
- Steun Free the Five campagne:
Stort op reknr. 001- 0451780-30 van SFDW vzw met mededeling "Free the Five 2006", zie ook hier
- Steun syndicaat overheidspersoneel en sociaal huisvestingsproject:
rekeningnummer 000-0000074-74 van FOS in Brussel, vermelden van "Cuba projecten". Zie ook hier
Voor giften vanaf 30 euro krijg je een fiscaal attest. Dan betaal je eigenlijk netto zo'n 20 euro. En ook een kleinere gift helpt, want de overheid stort 5 of 6 euro bij, per euro die door een donateur gestort wordt!
Abonneren op:
Posts (Atom)
