Nieuw bericht vandaag in het media-offensief tegen de anti-fraudemaatregelen: "1 op 3 bedrijven wil vertrekken uit België. Vooral de aangekondigde maatregelen tegen fiscale fraude zijn volgens de ondervraagden overdreven".
Dus als ze niet mogen frauderen, zijn de bedrijven weg? Wat een verachtelijke, asociale boodschap in tijd van crisis, denk je dan. Good riddance, weg met die bedrijfsleiders!
Of wacht eens even... Om tot deze opzienbarende conclusies te komen heeft Deloitte enkel zijn collega's fiscalisten ondervraagd, dus degenen die van fraude organiseren hun beroep maken. Wat een verrassing dat die niet blij zijn (!)
"2/3 van de bedrijven zal zijn investeringsbeleid in België aanpassen aan de nieuwe maatregelen", schreeuwt het bericht ook nog. Subtekst: wie als bedrijf niet als de bliksem een afspraak maakt met Deloitte om zijn investeringen te 'optimaliseren', is oliedom. Of: hoe je op de voorpagina van onze grootste 'kwaliteitskrant' reclame voor frauderen kan maken terwijl iedereen spreekt over de fraude bestrijden.
Ernstig: ik hoop dat al die stemmingmakerij vanwege de fraudeurs John Crombez niet van het pad afbrengt om het profitariaat van België aan te pakken. Want wat er gebeurt met een maatschappij waarin belastingontduiking endemisch is, bewijst Griekenland elke dag.
dinsdag 14 februari 2012
donderdag 15 december 2011
De vergeten impact van speculanten
Tussen 2006 en 2010 steeg het volume van transacties in voedsel met 2300%. Slechts 2% daarvan had betrekking op een echte levering van goederen. 98% was dus speculatief. Gevolg: alleen al het laatste jaar verdubbelden de wereldprijzen van maïs en rijst. Ander gevolg: miljoenen mensen zullen volgend jaar sterven door hongersnood.
Jean Ziegler, Destruction Massive: Géopolitique de la Faim. Seuil, 2011.
Jean Ziegler, Destruction Massive: Géopolitique de la Faim. Seuil, 2011.
Labels:
politiek internationaal
zaterdag 4 juni 2011
Waarom moest Barbara het (aardappel)veld ruimen?
In Wetteren is er een aardappelveld vernield. Wie de details heeft gelezen over de specifieke gentech-proef die daar gehouden werd, zal wellicht het algemene gevoel delen dat de actie van de aardappelverwoesters erover was. Maar het ontslag van KUL-onderzoekster Barbara Van Dyck, die aan de actie deelnam en er zich achteraf van weigerde te distantiëren, lijkt me ook buiten proportie. Waarom moet zij hangen?
Omdat ze buiten de wet trad? Een open maatschappij aanvaardt dat er actie en zelfs burgerlijke ongehoorzaamheid is, zolang het maatschappelijk vraagstuk belangrijk genoeg is. En het vraagstuk rond genmanipulatie is nu eenmaal enorm. Wie dat ontkent, heeft iets te verbergen.
Of was het omdat ze de vrijheid van onderzoek aanviel? Laten we wel wezen, het onderzoek in Wetteren is deels gefinancierd door BASF en er kan verwacht worden dat BASF de resultaten zou patenteren. Het patenteren van genen heeft niets met vrijheid van onderzoek te maken, maar alles met het beletten van toekomstig vrij onderzoek. Hierover zwegen de verontwaardigde rectoren van KUL en UGent natuurlijk in alle talen. Ja, er is zeker vrij biotech-onderzoek nodig, maar dat mag niet de belangen van de private geldschieters centraal stellen, maar wel die van de volksgezondheid, de biolandbouw en van de derde wereld. Ik beweer niet dat die belangen altijd per se tegengesteld zijn, maar het is wel zeer belangrijk dat de afweging gemaakt wordt.
Of omdat ze zelf wetenschapster is en dus het nest bevuilt? Dat is enkel een promotiepraatje. De TV-beelden van de aardappelactie toonden een groep onschuldige, hardwerkende wetenschappers die het onderspit moesten delven tegen een stel losgeslagen, irrationele eco-hippies. Wat een prachtige vrijbrief voor de uniefs om vanaf nu, onder algehele maatschappelijke goedkeuring, en zonder hinderlijke pottenkijkers, verder aan gemodificeerde genen te werken. Dat er zoveel wetenschappers onder de activisten waren, verstoorde dat plaatje en moet dus zo snel mogelijk onder tafel geveegd worden. Zou dat niet de ware reden zijn van het ontslag van deze jongedame?
Omdat ze buiten de wet trad? Een open maatschappij aanvaardt dat er actie en zelfs burgerlijke ongehoorzaamheid is, zolang het maatschappelijk vraagstuk belangrijk genoeg is. En het vraagstuk rond genmanipulatie is nu eenmaal enorm. Wie dat ontkent, heeft iets te verbergen.
Of was het omdat ze de vrijheid van onderzoek aanviel? Laten we wel wezen, het onderzoek in Wetteren is deels gefinancierd door BASF en er kan verwacht worden dat BASF de resultaten zou patenteren. Het patenteren van genen heeft niets met vrijheid van onderzoek te maken, maar alles met het beletten van toekomstig vrij onderzoek. Hierover zwegen de verontwaardigde rectoren van KUL en UGent natuurlijk in alle talen. Ja, er is zeker vrij biotech-onderzoek nodig, maar dat mag niet de belangen van de private geldschieters centraal stellen, maar wel die van de volksgezondheid, de biolandbouw en van de derde wereld. Ik beweer niet dat die belangen altijd per se tegengesteld zijn, maar het is wel zeer belangrijk dat de afweging gemaakt wordt.
Of omdat ze zelf wetenschapster is en dus het nest bevuilt? Dat is enkel een promotiepraatje. De TV-beelden van de aardappelactie toonden een groep onschuldige, hardwerkende wetenschappers die het onderspit moesten delven tegen een stel losgeslagen, irrationele eco-hippies. Wat een prachtige vrijbrief voor de uniefs om vanaf nu, onder algehele maatschappelijke goedkeuring, en zonder hinderlijke pottenkijkers, verder aan gemodificeerde genen te werken. Dat er zoveel wetenschappers onder de activisten waren, verstoorde dat plaatje en moet dus zo snel mogelijk onder tafel geveegd worden. Zou dat niet de ware reden zijn van het ontslag van deze jongedame?
Labels:
politiek nationaal
maandag 21 februari 2011
De wittebroodsweken van de bruine rattenvanger
Nu er een eerste (zij het nog steeds zeer onwaarschijnlijk) perspectief is op een regering zonder NVA beginnen de media zeer langzaam de antidemocratische, crypto-fascistische stroming binnen de NVA te belichten.
Hierbij worden dan de opmerkingen van de NVA over het muilkorven van cultuurhuis de KVS (omdat ze een avond tegen nationalisme hebben gepresenteerd), en de verkiezing van een NSV-ster als hoofd jong NVA aangehaald.
De Wever zelf blijft echter vooralsnog buiten schot. OK, er waren de aangebrande foto met Le Pen, de vakanties in Tirolerbroek in Beieren, de giftige opmerkingen toen Patrick Janssens excuses aanbood aan de joodse gemeenschap voor de houding van Antwerpen in WOII etc. Maar dat worden voorlopig nog als accidents de parcours afgedaan. Ook de schandalige, vergoelijkende opmerkingen die De Wever indertijd maakte over Hans Vanthemsche (zie mijn post van oktober 2007) bleven onopgemerkt.
Wat De Wever enkele dagen geleden kwam spuien in Terzake, paste rechtstreeks in hetzelfde cryptofascistische plaatje. Niet toevallig kwam het interview op het moment dat een peiling toonde dat de NVA bij verkiezingen op winst zou komen.
Na de gebruikelijke mantra van de verschillende democratieën in dit land, gaf De Wever zijn analyse van de oorzaak van de blokkage. Zonder verpinken zei hij het volgende:
Wat is de oorzaak van het probleem? Dat is dat een linkse minderheid in Vlaanderen samenspant met de linksen in Wallonië. En dan krijg je natuurlijk een blokkage en dingen als een wereldrecord regeringsvormen.
Los van de enormiteit, dat het dus in plaats van de onverzoenlijke nationalisten, integendeel de constructieven zijn die de boel tegenhouden, is dit een directe reflectie van de oude these van de linksen als Vlaamse volksverraders, waarvan je hoopte dat ze tussen de plooien van de geschiedenis verdwenen was. Maar nee, omdat De Wever ziet dat hij bij een verkiezing aan Vlaamse kant vooral de argumentatie van Vande Lanotte moet vrezen, presenteert hij zonder verpinken linkse Vlamingen als een volksvreemde vijfde colonne van de Walen.
Zo straf had hij ze tijdens deze onderhandelingen nog niet vaak geserveerd. Maar voorlopig mag hij dergelijke zaken dus nog steeds zonder tegenspraak verkondigen. De wittebroodsweken van de bruine rattenvanger zijn nog niet voorbij.
Hierbij worden dan de opmerkingen van de NVA over het muilkorven van cultuurhuis de KVS (omdat ze een avond tegen nationalisme hebben gepresenteerd), en de verkiezing van een NSV-ster als hoofd jong NVA aangehaald.
De Wever zelf blijft echter vooralsnog buiten schot. OK, er waren de aangebrande foto met Le Pen, de vakanties in Tirolerbroek in Beieren, de giftige opmerkingen toen Patrick Janssens excuses aanbood aan de joodse gemeenschap voor de houding van Antwerpen in WOII etc. Maar dat worden voorlopig nog als accidents de parcours afgedaan. Ook de schandalige, vergoelijkende opmerkingen die De Wever indertijd maakte over Hans Vanthemsche (zie mijn post van oktober 2007) bleven onopgemerkt.
Wat De Wever enkele dagen geleden kwam spuien in Terzake, paste rechtstreeks in hetzelfde cryptofascistische plaatje. Niet toevallig kwam het interview op het moment dat een peiling toonde dat de NVA bij verkiezingen op winst zou komen.
Na de gebruikelijke mantra van de verschillende democratieën in dit land, gaf De Wever zijn analyse van de oorzaak van de blokkage. Zonder verpinken zei hij het volgende:
Wat is de oorzaak van het probleem? Dat is dat een linkse minderheid in Vlaanderen samenspant met de linksen in Wallonië. En dan krijg je natuurlijk een blokkage en dingen als een wereldrecord regeringsvormen.
Los van de enormiteit, dat het dus in plaats van de onverzoenlijke nationalisten, integendeel de constructieven zijn die de boel tegenhouden, is dit een directe reflectie van de oude these van de linksen als Vlaamse volksverraders, waarvan je hoopte dat ze tussen de plooien van de geschiedenis verdwenen was. Maar nee, omdat De Wever ziet dat hij bij een verkiezing aan Vlaamse kant vooral de argumentatie van Vande Lanotte moet vrezen, presenteert hij zonder verpinken linkse Vlamingen als een volksvreemde vijfde colonne van de Walen.
Zo straf had hij ze tijdens deze onderhandelingen nog niet vaak geserveerd. Maar voorlopig mag hij dergelijke zaken dus nog steeds zonder tegenspraak verkondigen. De wittebroodsweken van de bruine rattenvanger zijn nog niet voorbij.
Labels:
politiek nationaal
zondag 7 november 2010
Pauli vs. De Leeuw
In een scherp analysestuk in De Morgen noemde Walter Pauli onlangs Rudy De Leeuw van het ABVV een objectieve bondgenoot van Bart De Wever (DM 26/10). Hij bestempelde de oproep van De Leeuw aan sp.a en Groen! om een front te vormen tegen de plannen van de NVA als een naïeve en contraproductieve poging om een nieuw cordon sanitaire in te stellen. Hoewel je inderdaad vragen kan stellen bij de timing van De Leeuw, lijkt Pauli’s analyse me enkele bruggen te ver.
Ten eerste, Pauli hanteert de logica van de politique politicienne. Het ABVV geeft de NVA een kans om te scoren in de pers en zou dus best zwijgen. Maar waarom zou een vakbond zomaar moeten meestappen in de huidige splitsingslogica? Iedereen probeert de splitsing van de personenbelasting voor te stellen als iets onvermijdelijks, waarbij het alleen nog gaat om het vaststellen van het juiste percentage. Het is juist goed dat het ABVV waarschuwt tegen een logica die op termijn leidt naar de splitsing van de sociale zekerheid. Het is niet de taak van de vakbond om de politieke onderhandelingen te voeren, maar om de belangen van de werknemers te verdedigen. Dit is precies wat De Leeuw doet.
Ten tweede, als Pauli per sé een bondgenoot van de NVA wil aanduiden, wat dan met vlijtige onderhandelaar Frank Vandenbroucke, de antipode van De Leeuw? Vandenbroucke onderschreef in wezen het NVA-discours en kwam met een voorstel aandraven waarin zoveel geld werd overgedragen, dat de NVA van de weeromstuit nog veel meer kon vragen. Is dit dan de sp.a-strategie die volgens Pauli vruchten zal afwerpen?
Ten derde is het Pauli zelf die met zijn argumenten tegen polarisatie gevangen zit in de cordon sanitaire-mindset. Onder het cordon koos de sp.a terecht voor een neutrale managementkoers, om de gematigd rechtse partijen te verzoenen met het cordon. Nu het cordon uitgewerkt is, en de sp.a nog maar 15% van de stemmen haalt, is zo’n gematigde koers, waarbij je de doelen van de tegenstander overneemt en er de scherpste kantjes afvijlt, politieke zelfmoord. Alleen een eigen smoel kan de kansen keren. Zo bezien lijkt de oproep van Rudy De Leeuw nog zo dom niet.
Ten eerste, Pauli hanteert de logica van de politique politicienne. Het ABVV geeft de NVA een kans om te scoren in de pers en zou dus best zwijgen. Maar waarom zou een vakbond zomaar moeten meestappen in de huidige splitsingslogica? Iedereen probeert de splitsing van de personenbelasting voor te stellen als iets onvermijdelijks, waarbij het alleen nog gaat om het vaststellen van het juiste percentage. Het is juist goed dat het ABVV waarschuwt tegen een logica die op termijn leidt naar de splitsing van de sociale zekerheid. Het is niet de taak van de vakbond om de politieke onderhandelingen te voeren, maar om de belangen van de werknemers te verdedigen. Dit is precies wat De Leeuw doet.
Ten tweede, als Pauli per sé een bondgenoot van de NVA wil aanduiden, wat dan met vlijtige onderhandelaar Frank Vandenbroucke, de antipode van De Leeuw? Vandenbroucke onderschreef in wezen het NVA-discours en kwam met een voorstel aandraven waarin zoveel geld werd overgedragen, dat de NVA van de weeromstuit nog veel meer kon vragen. Is dit dan de sp.a-strategie die volgens Pauli vruchten zal afwerpen?
Ten derde is het Pauli zelf die met zijn argumenten tegen polarisatie gevangen zit in de cordon sanitaire-mindset. Onder het cordon koos de sp.a terecht voor een neutrale managementkoers, om de gematigd rechtse partijen te verzoenen met het cordon. Nu het cordon uitgewerkt is, en de sp.a nog maar 15% van de stemmen haalt, is zo’n gematigde koers, waarbij je de doelen van de tegenstander overneemt en er de scherpste kantjes afvijlt, politieke zelfmoord. Alleen een eigen smoel kan de kansen keren. Zo bezien lijkt de oproep van Rudy De Leeuw nog zo dom niet.
Labels:
politiek nationaal
dinsdag 14 september 2010
Socialisten tegen het ASO?
Pascal Smet wil het secundair onderwijs op de schop gooien (DM 14 Sept). Een nieuwe onderwijsminister, een nieuwe herstructurering van het secundair, zo lijkt het wel. Maar wat een achterhaalde ideeën spreken uit deze zoveelste VSO-in-een-nieuw-jasje. Weg met het elitaire ASO, iedereen verplicht dezelfde leerstof in de eerste jaren, etc.
Ja, sociale segregatie is een slechte zaak en wordt niet voldoende opgeheven op school. Maar denken dat dit zal veranderen door technisch aangelegde jongeren te verplichten een inleiding tot het grieks te volgen, en abstract aangelegde jongeren een cursus electriciteit te geven, is lachwekkend. En daarvoor een grondige studie van latijn, wiskunde, frans, geschiedenis weggooien, is onvergeeflijk. Dat heeft niets met elitarisme te maken, enkel met het willen bewaren van één van de weinige instituten waar nog wat beschaving wordt bijgebracht, los van de platte commercie die op TV wordt ingelepeld en de slaafse afstemming op de arbeidsmarkt die in hogescholen en uniefs heerst.
Bovendien, onderzoek wijst uit dat sociale segregatie een zaak is die reeds in de kleuterschool begint en in de lagere school al zo goed als vaststaat. Plannen bijeendromen om het ASO te slachtofferen in naam van de sociale gelijkheid, zijn wellicht goed voor een leuk artikel in een pedagogisch tijdschrift, maar getuigen in wezen van wereldvreemdheid. Het is in de kleuterschool en de basisschool dat sociaal zwakke kinderen en hun ouders moeten gemotiveerd worden om niet enkel op technisch of beroepsonderwijs te mikken. Daar kan nog veel verbeteren, bijvoorbeeld door het voorbeeld van Freinetscholen en andere experimenten te volgen. Doe dat, beste minister Smet. Maar blijf met je fikken af van het ASO.
Ja, sociale segregatie is een slechte zaak en wordt niet voldoende opgeheven op school. Maar denken dat dit zal veranderen door technisch aangelegde jongeren te verplichten een inleiding tot het grieks te volgen, en abstract aangelegde jongeren een cursus electriciteit te geven, is lachwekkend. En daarvoor een grondige studie van latijn, wiskunde, frans, geschiedenis weggooien, is onvergeeflijk. Dat heeft niets met elitarisme te maken, enkel met het willen bewaren van één van de weinige instituten waar nog wat beschaving wordt bijgebracht, los van de platte commercie die op TV wordt ingelepeld en de slaafse afstemming op de arbeidsmarkt die in hogescholen en uniefs heerst.
Bovendien, onderzoek wijst uit dat sociale segregatie een zaak is die reeds in de kleuterschool begint en in de lagere school al zo goed als vaststaat. Plannen bijeendromen om het ASO te slachtofferen in naam van de sociale gelijkheid, zijn wellicht goed voor een leuk artikel in een pedagogisch tijdschrift, maar getuigen in wezen van wereldvreemdheid. Het is in de kleuterschool en de basisschool dat sociaal zwakke kinderen en hun ouders moeten gemotiveerd worden om niet enkel op technisch of beroepsonderwijs te mikken. Daar kan nog veel verbeteren, bijvoorbeeld door het voorbeeld van Freinetscholen en andere experimenten te volgen. Doe dat, beste minister Smet. Maar blijf met je fikken af van het ASO.
Labels:
cultuur,
politiek nationaal
dinsdag 29 juni 2010
De nuttige idioot
KUL prof Dr Peter Adriaenssens lijkt een beetje de pedalen kwijt. Hij houdt zijn commissiewerk om slachtoffers van kerkelijke pedofiliepraktijken in kaart te brengen voor bekeken ... omdat het gerecht optreedt tegen de kerkelijke pedofiliepraktijken.
Dit getuigt, met permissie gezegd, van tsjevenlogica in het kwadraat. Twaalf jaar bestaat de commissie nu reeds, en gedurende die twaalf jaar heeft de kerk geen enkel dossier aan het gerecht doorgespeeld. Dat was blijkbaar geen reden om op te stappen. Maar als het gerecht dan eindelijk zelf in actie schiet, gooien Adriaenssens en zijn commissie er prompt het bijltje bij neer.
Wat moet je eigenlijk besluiten over een commissie die de bisschoppen toelaat om twaalf jaar tijd te winnen en verjaring te laten optreden, en die dan verontwaardigd is dat de overheid ingrijpt? Gegeven alle respect voor de heer Adriaenssens, kan je hem moeilijk als een bewuste medeplichtige aan dergelijke verjaringspraktijken zien. Blijft over ... de rol van de nuttige idioot, die zich in een onmogelijke positie heeft laten manoevreren, en die nu schiet naar de verkeerde kant.
Dit getuigt, met permissie gezegd, van tsjevenlogica in het kwadraat. Twaalf jaar bestaat de commissie nu reeds, en gedurende die twaalf jaar heeft de kerk geen enkel dossier aan het gerecht doorgespeeld. Dat was blijkbaar geen reden om op te stappen. Maar als het gerecht dan eindelijk zelf in actie schiet, gooien Adriaenssens en zijn commissie er prompt het bijltje bij neer.
Wat moet je eigenlijk besluiten over een commissie die de bisschoppen toelaat om twaalf jaar tijd te winnen en verjaring te laten optreden, en die dan verontwaardigd is dat de overheid ingrijpt? Gegeven alle respect voor de heer Adriaenssens, kan je hem moeilijk als een bewuste medeplichtige aan dergelijke verjaringspraktijken zien. Blijft over ... de rol van de nuttige idioot, die zich in een onmogelijke positie heeft laten manoevreren, en die nu schiet naar de verkeerde kant.
Labels:
religie/humanisme
Abonneren op:
Berichten (Atom)